Αρχική/Ποίημα

Ποίημα

Ποίηση
07-09-2026

Δεν έχω παραμύθια να σου μάθω

"Δεν έμαθα οράματα να πλάθω δεν έχω παραμύθια να σου μάθω τον χρόνο ροκανίζουνε ρολόγια δεν ξέρω να σου πω όμορφα λόγια..."
Κατιούσα

Κατιούσα

06-09-2026

Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Σε αυτή τη χώρα» του Μαχμούντ Νταρουίς

Ποίηση
"Σε αυτή τη χώρα ζει Η Κυρά η Αρχόντισσα, Μήτρα της Αρχής· Το όνομά της είναι Παλαιστίνη..."
Κατιούσα

Κατιούσα

05-09-2026

Νικόλας Μιτζάλης: Σιμιέζ

Ποίηση
"Οι άνθρωποι πιστεύουν αυτό που έχουν συμφωνήσει με τον εαυτό τους και το φως..."
Κατιούσα

Κατιούσα
Ποίηση
27-08-2026

Αγγελική Ραυτοπούλου: «Στο κάλεσμα του δειλινού»

"Προσκύνησα τα όνειρα σε αλυσίδα σκλάβου, γυρεύοντας την όψη μου σ’ ανέμου ακταιωρό*, επήρα μέσα στο σκαρί τα μάγια αστρολάβου*, αστέρι έρμα*αιμάτινο και όλο νυκτοπορώ* να πλέκω ύμνο πόλεμο κι όλο να ναυαγώ."
Κατιούσα

Κατιούσα

20-08-2026

Ο φίλιος έρωτας

Ποίηση
"Στα άφθονα και στα μεγάλα, στον μαρασμό, στην καχεξία, το βλέμμα σου, ας δει και τ’ άλλα, που ‘χουνε ξέχωρη αξία..."
Κατιούσα

Κατιούσα

14-08-2026

Αγγελική Ραυτοπούλου: Παρηγορητικές ασκήσεις

Ποίηση
"Στο τάσι του καλοκαιριού η φτώχεια αποκοιμιέται κι ενός εχθρού η θύμηση σκιά ξομολογιέται. Ποτέ δεν ήταν του φτωχού το λήμμα του καλοκαιριού."
Κατιούσα

Κατιούσα

10-08-2026

Σαν Διογένης

Ποίηση
"Η ζωή μεγάλη χύτρα μα ‘γω βγήκα απ’ άλλη μήτρα κι έχω μείνει ατσαλάκωτο σκαρί. Δεν χωρώ στη λογική τους αν και νοιώθω την ψυχή τους μα δεν βράζω στο δικό μου το ζουμί..."
Κατιούσα

Κατιούσα

02-08-2026

Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Ο ανθρακωρύχος» του Νικηφόρου Βρεττάκου

Ποίηση
"Σαν αχτίνες χρυσές να τρυπώνω τα λόγια μου  μες απ' τους πόρους σας, δίχως να ξέρετε, προχωρώντας και φέγγοντας, βαθύτερα, όλο και βαθύτερα μες στις καρδιές σας..."
Κατιούσα

Κατιούσα

26-07-2026

Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Αν έχεις ξεχάσει τις Κυριακές» της Γκουέντολιν Μπρουκς

Ποίηση
"Ω, η Δευτέρα ποτέ να μην ερχόταν! Αν έχεις ξεχάσει, λέω, αυτό..."
Κατιούσα

Κατιούσα

19-07-2026

Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Αυτό να πεις» του Έκτορα Κακναβάτου

Ποίηση
"Να πεις κι αυτό για μένα: είτανε ποταμός σαράντα οργιές του βάθους που κύλαε τα ίσα πάνου· μόνο σαν ξέρασε τη λύσσα του απόθανε. Αυτό να πεις σα βραδιαστούνε και χάσουνε το δρόμο τους οι πολυεδρικοί οι φωνακλάδες οι διεφθαρμένοι."
Κατιούσα

Κατιούσα