Σαν σήμερα, στις 2 του Νοέμβρη 1911, στο Ηράκλειο της Κρήτης γεννήθηκε ο μεγάλος μας ποιητής Οδυσσέας Ελύτης.
“Η πόλη δεν είναι όνομα. Είναι ο ήχος μιας μπουλντόζας που καταβροχθίζει τον ορίζοντα. Είναι η μυρωδιά του ψωμιού που πνίγηκε στον φούρνο κι ένα δωμάτιο με καθρέφτη που καθρεφτίζει τον ουρανό, όχι για να σου δώσει ελπίδα, αλλά για να σου πει πως η καταστροφή δεν έχει ταβάνι!”
«Απλοί άνθρωποι, (…) φτωχογέννητοι, και φτωχοαναθρεμμένοι εργάτες και γραμματικοί, βοσκοί και ζευγολάτες, είναι στο στρατό μας. Μα πιστεύουν στο δίκιο τους και γι’ αυτό πολεμούνε καλά. Εχουν συνείδηση για το χρέος τους, γι’ αυτό πειθαρχούν στην ομάδα τους και πεθαίνουν όταν χρειάζεται…»
Σαν σήμερα, ο μεγάλος μας ποιητής Τάσος Λειβαδίτης έφευγε από τη ζωή, αθόρυβα όπως έζησε, ταξιδεύοντας «πλάι στα ονόματα των άστρων και τα καθήκοντα των συντρόφων»
“Στου μαύρου Χρόνου τη στροφή που θέλεις να περάσεις, στυγνός και δίκαιος κριτής είν’ ο λαός και μόνο, αυτός που πόνο μαρτυρά με πλέρια παρρησία και που αντέχει βάσανα χωρίς λιποψυχία…”
“Απεχθάνομαι τον πόλεμο Μα πιότερο απ’ όλα Απεχθάνομαι το φασισμό…”
“Κράτησα την ψυχή μου μεσοπέλαγα, ολάνοιχτη στην θάλασσα, μισή φωτιά, μισή αλμύρα να ταξιδεύει σ’ έναν αγώνα μόνο…”
“Λογχίζουνε την άνοιξη ληστές και λεγεώνες, αιμορραγούν οι αλήθειες μου, κόκκινες ανεμώνες. Με περιπαίζουν, βρίζοντας, του νου ξεπεταρούδια καθώς γυρεύω ευωδιές σε χάρτινα λουλούδια.”
“Κι εγώ κι εσύ κι αυτός κι ο χθεσινός κι ο αυριανός κι ο απέραντος αιώνας θα σκάψουν βαθιά για το κόκκινο αίμα που θα σημάνει το τρανό της δικαιοσύνης.”
“Τότε που τα γενέθλιά μου γιόρταζαν… Τι αγάπη! Σαν να ήμουν κάποιος εκείνον τον καιρό!…”
