Αδημοσίευτο ποίημα.
“Θε να σε πείσουν, για την πατρίδα σου τάχα, να πολεμήσεις. Όχι το χώμα, το νερό, τα σπίτια, τους ανθρώπους. Μα τα καράβια τους, τις βάσεις τους, τα κέρδη και τις επενδύσεις…”
“Κοκκίνισε η πανσέληνος. Και, κόκκινην έτσι όπως την είδε ο παρίας, είπεν: Απόψε το φεγγάρι μοιάζει με των αδερφών μου το αίμα, που, στον Γάγγη, κόμπο – κόμπο σταλάζει…”
“Αδιαφορία” Μουσική: Δημήτρης Ψαρράς Στίχοι: Γιώργος Μπίμης Με τον Γιώργο Μπαγιώκη
“Πεθαίνουν τα όνειρα πριν γεννηθούν, αέρας ξερνάει φαρμάκι. Διαλέγω να μείνω εκτός εποχής κι ονειροπλόκο παιδάκι…”
“…πήγαν γυρεύοντας την τιμή και τη δόξα και γνώρισαν τους αργυραμοιβούς την ώρα που άναβε και έλαμπε και σειόταν η πλάση από φωτιές και κρότους.”
“Τα αρπαχτικά τα κάνανε αδηφάγοι θεοί κι οι άνθρωποι ύστερα αρπαχτικά εγίνανε και υποταχτικά ακολουθούσαν…”
“Και βράδιασε τόσο νωρίς στα κάρβουνα σου χέρια κι έκαψες για να ζεσταθείς και λάμψη και αστέρια, τα χρόνια σου που τριγυρνούν, τον κάματο, το κλάμα, την όψη την ανήλιαγη, το θάμα της πατρίδας..”
“Του Χάρου η βάρκα σ’ έφερε μπρος στην Αχερουσία, μα, σαν τον Μένιππο κι εσύ, δεν πλήρωσες λεπτό· Εσένα, η Ιστορία σ’ έβαλε μες στην αθανασία κι οι δήμιοι σου διαλέξανε χλεύη και διασυρμό.”
“Γράφω για σας αδέρφια μου στο θάνατο συντρόφοι μου στην ελπίδα που σας αγάπησα βαθειά κι απέραντα…”
