Ομίχλη

Τι ‘ν’ αυτό που καθορίζει
κάθε μας επιλογή;
Ποιος, στον πόνο μας δακρύζει,
ποιος, τον πόνο ευλογεί;
…..
Τα συμβάντα, σαν μιλάνε,
περιττεύουνε τα λόγια
κι οι καιροί, γοργά κυλάνε,
στης ζωής τα δρομολόγια.

Το αδιέξοδο βαθαίνει,
μ’ άνωθεν επιταγές,
έθνη και φυλές και γένη,
χάνονται στο λυκαυγές.

Άλλοι πολεμούν με πάθος
κι άλλοι σκύβουν το κεφάλι
κι όλοι βλέπουνε στο βάθος,
του χαμού τους την αιθάλη.
…..
Μ’ άσκηση και με θυσίες
θ’ αποχτήσεις αρετή,
για ν’ αλώσεις εξουσίες,
στη ζωή τη βαρετή.

Το γλυκό το φως της μέρας,
θέλησες για να το ζήσεις,
μα ‘γινες στοιχειό κι αγέρας
τη ζωή σου πριν αρχίσεις…

Στις πραγματικές αξίες,
η αγάπη είναι πόνος,
ήττες και λιποταξίες
θα μετράς, σαν είσαι μόνος.

Κάθε λέξη, κάθε ρίμα
και παρηγοριά και μοίρα,
στης απελπισιάς το κύμα,
την ψυχή σου ίσια τήρα…
…..
Οι πολλοί αποκλεισμένοι,
Ζούνε κι όμως, δεν μαθαίνουν.
Είναι αθώοι γεννημένοι
μα, στην ενοχή πεθαίνουν…