“Είμαστε ευγνώμονες που μες τη συντριβή μας εκδίδουμε πια ηλεκτρονικά τις ληξιαρχικές πράξεις θανάτου μας.”
“Τύφλωση για το μυαλό, για τ’ αυτιά και για τα μάτια, μ’ ένα ψέμα απατηλό, για του αφέντη την πραμάτεια…”
Κρατήθηκε ενός λεπτού σιγή και αμέσως μετά οι συγκεντρωμένοι βροντοφώναξαν: «Το έγκλημα αυτό δεν θα ξεχαστεί, όλων των νεκρών να γίνουμε φωνή»
“…θα μυρίζουν οι ντομάτες απ’ τον κήπο και θα λάμπουμε στο φως των ημερών. Ναι, το ξέρω πως θα γίνουν όλα αυτά, Μα θα είμαι εξήντα τέσσερα χρονών…”
Στις αμμουδιές του Ομήρου γεννημένος Κι ως τον δικό μας βούρκο αναστημένος
“Είχε τρέξει στο δάσος Και ονειρεύονταν τον ουρανό Γιατί λυπότανε Που δεν της έμειναν λουλούδια…”
“…Κρατούν σφιχτά το πείσμα και τη ζήλια και όταν ανοίξουν τα μάτια, με έκπληξη βλέπουν δεξιά γυμνούς αρχαίους θεούς…”
Θα έρθει μια μέρα -άνοιξη θα ‘ναι, άνοιξη πρέπει να ‘ναι.
Για πρώτη φορά το σύνολο του έργου του Μήτσου Παπανικολάου με άγνωστα ποιήματα και πεζά του και εκτενή φιλολογική ανάλυση – Η πολύχρονη έρευνα, οι εκτενείς σημειώσεις και η φιλολογική ανάλυση του έργου του Μήτσου Παπανικολάου αποτελούν εργασία του φιλόλογου και μελετητή του ποιητή Μιχάλη Χ. Ρέμπα
“Ένα βράδυ το περίπολο των τρεις με πέντε του ‘ριξε τις πρώτες σφαίρες, καθώς προσπαθούσε να βγάλει τα χέρια του έξω από το συρματόπλεγμα. Κι η σελήνη έβγαλε μια κραυγή που πέσαν όλα τ’ άστρα…”
