3 χρόνια από την 7η Οκτώβρη 2023: Δεν ήταν η «μέρα μηδέν»…

Προηγήθηκαν δεκαετίες κατοχής και εξόντωσης του Παλαιστινιακού λαού από το κράτος – δολοφόνο και τους συμμάχους του. Παρακολουθώντας κανείς τις εξελίξεις τρία χρόνια μετά, αντιλαμβάνεται ότι η επέμβαση των Ισραηλινών με τις πλάτες ΗΠΑ και ΕΕ υπήρχε ως σενάριο από τα πριν, για να εξυπηρετήσει το σχέδιο της Νέας Μέσης Ανατολής , το οποίο προωθείται σταθερά τα τελευταία χρόνια με συμβιβασμούς και με τη βία από τους ευρωατλαντικούς και το Ισραήλ.

Η τρίτη επέτειος από τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη 2023 επιβεβαιώνει τους μακροπρόθεσμους σχεδιασμούς και τις προσπάθειες του ισραηλινού κράτους – δολοφόνου για «ενταφιασμό» κάθε προοπτικής ίδρυσης ανεξάρτητης Παλαιστίνης με πρωτεύουσα την Ανατολική Ιερουσαλήμ, στα σύνορα του 1967 και επιστροφή προσφύγων στη βάση των δύο κρατών.

Παρακολουθώντας κανείς τις εξελίξεις τρία χρόνια μετά, αντιλαμβάνεται ότι η επέμβαση των Ισραηλινών με τις πλάτες ΗΠΑ και ΕΕ υπήρχε ως σενάριο από τα πριν, για να εξυπηρετήσει το σχέδιο της Νέας Μέσης Ανατολής, το οποίο προωθείται σταθερά τα τελευταία χρόνια με συμβιβασμούς και με τη βία από τους ευρωατλαντικούς και το Ισραήλ.

Σχέδιο που εντάσσεται στους ευρύτερους ιμπεριαλιστικούς ανταγωνισμούς για τους αγωγούς και τις πηγές Ενέργειας, τους δρόμους του εμπορίου (π.χ. IMEC) και τις σφαίρες επιρροής, απέναντι στην Κίνα και τους συμμάχους της στην περιοχή.

Σ’ αυτά τα σχέδια συμμετέχουν ενεργά η ελληνική αστική τάξη, η κυβέρνηση και τα κόμματά της, που αναγνωρίζουν εν χορώ το δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα, στήριξαν την επέμβαση και τη γενοκτονία, ξεπλένουν ακόμα και σήμερα το κράτος – δολοφόνο και τον βρώμικο ρόλο του, με τη στρατηγική συμμαχία που έχουν συνάψει μαζί του όλες διαδοχικά οι κυβερνήσεις (ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ).

Τα χέρια όλων είναι βαμμένα με το αίμα του Παλαιστινιακού λαού, ενώ ακόμα και σήμερα αρνούνται να εφαρμόσουν την ομόφωνη απόφαση της Βουλής από το 2015 για αναγνώριση Παλαιστινιακού κράτους, ως ελάχιστη συμβολή στον αγώνα του λαού να αποκτήσει δική του πατρίδα.

Τι προηγήθηκε της 7ης Οκτώβρη

Οι επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη 2023 δεν ήταν «κεραυνός εν αιθρία». Ηρθε μετά από δεκαετίες σκληρής κατοχής σε Γάζα και Δυτική Οχθη από τον στρατό και τους μηχανισμούς των εποίκων ενός κράτους που στήθηκε πάνω στο ξεκλήρισμα χιλιάδων Παλαιστινίων και τις καταστροφές παλαιστινιακών χωριών και πόλεων ήδη από την πρώτη Νάκμπα (καταστροφή) του 1948.

Οι συμφωνίες του Οσλο στις αρχές της δεκαετίας του 1990 αποδείχθηκε πως δεν ήταν παρά ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο υπονόμευσης της ίδρυσης βιώσιμου και ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους.

Ηδη από τη δεκαετία του 1990, το Ισραήλ είχε επιβάλει περιορισμούς στις ελεύθερες μετακινήσεις Παλαιστινίων και στις κινήσεις αγαθών από και προς τη Γάζα, ενώ τον Μάρτιο του 2006 απαγόρευσε και την είσοδο των Παλαιστινίων εργαζομένων στο Ισραήλ. Σε εκθέσεις οργανώσεων του ΟΗΕ καταγράφεται η οικονομική αποδιάρθρωση στη Λωρίδα της Γάζας, η υψηλή ανεργία, η επισιτιστική ανασφάλεια και η γενικότερη εξάρτηση από έξωθεν βοήθεια.

Μετά τις βουλευτικές εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2006, όταν η Χαμάς κέρδισε όχι μόνο στη Γάζα, αλλά και στη Δυτική Οχθη, συμπεριλαμβανομένης της Ανατολικής Ιερουσαλήμ, το Ισραήλ έβγαλε από το συρτάρι τα σχέδια της εισβολής.

Στο φόντο των επακόλουθων ενδο-παλαιστινιακών αντιπαραθέσεων, επέβαλε τον Ιούνιο του 2007 τον πλήρη (εναέριο, χερσαίο και θαλάσσιο) αποκλεισμό της Λωρίδας της Γάζας, μετατρέποντας σε πελώρια ανοικτή φυλακή όλη τη Λωρίδα της Γάζας, με 2.000.000 Παλαιστίνιους.

Το καλοκαίρι του 2014 εξαπέλυσε πόλεμο στη Γάζα επικαλούμενο την «ασφάλεια», αφήνοντας πίσω 2.250 νεκρούς Παλαιστίνιους (τα 551 παιδιά) και εκτεταμένες καταστροφές σε υποδομές και κατοικίες ή επιχειρήσεις.

Ο συνεχής και πλήρης αποκλεισμός προκάλεσε από τον Μάρτη του 2018 έως τον Δεκέμβρη του 2019 γενικευμένες λαϊκές κινητοποιήσεις στο πλαίσιο της «Μεγάλης Πορείας Επιστροφής», με αίτημα την άρση του ισραηλινού αποκλεισμού. Τότε σκοτώθηκαν άλλοι 214 Παλαιστίνιοι (οι 46 ανήλικοι) και τραυματίστηκαν πάνω από 36.000.

Βάρβαρη κατοχή στη Δυτική Οχθη

Στη Δυτική Οχθη τα πράγματα επιδεινώθηκαν λίγα χρόνια αργότερα. Την άνοιξη του 2021, οι κατοχικές δυνάμεις επέβαλαν νέους περιορισμούς Παλαιστινίων προσκυνητών στην Ανατολική Ιερουσαλήμ και στο τέμενος Αλ Ακσα και τρομοκράτησαν με απειλές έξωσης δεκάδες παλαιστινιακές οικογένειες που ζούσαν για δεκαετίες στην περιοχή, βάζοντας πλάτη στις λεηλασίες και στις κατασχέσεις παλαιστινιακών κατοικιών από συμφέροντα αμερικανο-εβραϊκών εποικιστικών οργανώσεων.

Από την αρχή του 2022 έως και το πρώτο εννιάμηνο του 2023 η Δυτική Οχθη έζησε νέα κλιμάκωση των επιθέσεων του ισραηλινού στρατού, που μετέτρεψε την περιοχή σε κόλαση βίας. Υπολογίζεται ότι σε πλειάδα εισβολών και «εκκαθαριστικών επιχειρήσεων ασφαλείας» σκοτώθηκαν πάνω από 200 Παλαιστίνιοι.

Είχαν προηγηθεί τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο του 2020 οι πρώτες «συμφωνίες του Αβραάμ» ανάμεσα σε ΗΑΕ, Μπαχρέιν και Ισραήλ, στο τέλος της πρώτης θητείας του Αμερικανού Προέδρου Ντ. Τραμπ. Αυτές οι συμφωνίες άνοιξαν τον δρόμο για την περαιτέρω κλιμάκωση των εγκλημάτων του ισραηλινού στρατού και των εποίκων, καθώς η υποστήριξη χωρών του Κόλπου στο κράτος – δολοφόνο ενθάρρυνε και άλλο τη βία κατά του παλαιστινιακού λαού.

Οι «συμφωνίες του Αβραάμ» επιχειρήθηκε να επεκταθούν επί Προέδρου Μπάιντεν. Μέχρι και λίγους μήνες πριν τις επιθέσεις της 7ης Οκτώβρη, η αμερικανική κυβέρνηση κινούσε μεθοδικά τα νήματα για μία συμφωνία που θα εξομάλυνε πλήρως τις σχέσεις Ισραήλ και Σαουδικής Αραβίας, με αντάλλαγμα αμερικανικές στρατιωτικές δεσμεύσεις και προσφορά πυρηνικής τεχνολογίας. Οι σχεδιασμοί αυτοί ανατράπηκαν (ή καθυστέρησαν) με τις επιθέσεις της Χαμάς στις 7 Οκτώβρη.

Μέσα σε όλα αυτά, αίσθηση αλλά όχι έκπληξη προκαλούν οι αποκαλύψεις («Haaretz», «New York Times») πως ο Νετανιάχου γνώριζε για τα σχέδια της Χαμάς μέρες πριν γίνουν οι επιθέσεις της 7ης Οκτώβρη. Του το είχαν πει ο Εμιρατινός Πρόεδρος, σεΐχης Μοχάμεντ Μπιν Ζαγέντ, και ο επικεφαλής των αιγυπτιακών μυστικών υπηρεσιών. Επέλεξε όμως να μην ενημερώσει τον στρατό και τις αρμόδιες υπηρεσίες ασφαλείας για λόγους που αποδείχτηκαν εκ των υστέρων.

Τρία χρόνια μετά…

Μέσα σε αυτά τα τρία χρόνια, το Ισραήλ αξιοποίησε ή κατασκεύασε νέες αφορμές για να κλιμακώσει βάναυσα τη βία κατά του παλαιστινιακού λαού σε Γάζα και Δυτική Οχθη, προκειμένου να αναγκάσει το μεγαλύτερο μέρος σε ξεριζωμό.

Στη Γάζα είναι ρουτίνα οι καθημερινές επιδρομές ισραηλινών drone κατά αμάχων, ένα χρόνο από τη λεγόμενη συμφωνία του Αμερικανού Προέδρου Ντ. Τραμπ για την «ανοικοδόμηση» και την υποτιθέμενη εκεχειρία της 10ης Οκτώβρη 2025, που ισχύει τελικά μόνο για τη Χαμάς.

Στη Δυτική Οχθη διεξάγονται καθημερινά τρομοκρατικές εισβολές του στρατού κατοχής και ένοπλων εποίκων σε βάρος ανυπεράσπιστων Παλαιστίνιων.

Η ισραηλινή εισβολή στη Γάζα προκάλεσε μέχρι σήμερα πάνω από 74.000 νεκρούς, εκ των οποίων πάνω από 20.000 είναι παιδιά και έφηβοι, οι 263 δημοσιογράφοι, οπερατέρ και φωτορεπόρτερ και 455 πέθαναν από λιμό τον δεύτερο χρόνο του πολέμου. Πάνω από 11.000 είναι οι αγνοούμενοι που θάφτηκαν ζωντανοί και τραυματισμένοι μέσα σε ερείπια και συντρίμμια βομβαρδισμένων κτιρίων.

Είναι ενδεικτικό ότι το παλαιστινιακό υπουργείο Υγείας στη Γάζα έχει μετρήσει πάνω από 1.400 νεκρούς Παλαιστίνιους από τον Οκτώβρη του 2025, όταν τέθηκε σε ισχύ η «εκεχειρία», με πολλά από τα θύματα να είναι γυναίκες και παιδιά. Το ίδιο διάστημα σκοτώθηκαν σε περιστασιακές συγκρούσεις ή επιθέσεις μόλις πέντε Ισραηλινοί στρατιώτες.

Οι τραυματίες υπολογίζονται σε τουλάχιστον 175.100, ενώ η Γάζα έχει παγκοσμίως την υψηλότερη αναλογία ακρωτηριασμένων παιδιών. Η δορυφορική αποτίμηση που δημοσιοποίησε ο ΟΗΕ τον Αύγουστο κατέγραψε ζημιές στο 82% των κτιρίων και άλλων κατασκευών της Γάζας, από τα οποία τα 2/3 έχουν καταστραφεί πλήρως.

Οι εκτοπισμένοι αφορούν πλέον σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού (περίπου 2 εκατ. κάτοικοι), με τον ισραηλινό στρατό να καμαρώνει επειδή έχει υπό πλήρη έλεγχο και κατοχή πάνω από τα 2/3 της Γάζας.

Μέσα σε αυτή την τριετία καταστράφηκε πάνω από το 90% των υποδομών (συμπεριλαμβανομένων των νοσοκομείων και κέντρων υγείας και των σχολείων του ΟΗΕ). Οι όγκοι ερειπίων και συντριμμιών στις βομβαρδισμένες και ισοπεδωμένες περιοχές της Λωρίδας μετριούνται σε 68 εκατομμύρια τόνους.

Η κοινή αποτίμηση Παγκόσμιας Τράπεζας – ΟΗΕ – ΕΕ, που δημοσιεύτηκε τον Απρίλη, αναφέρει ότι η συνολική ανοικοδόμηση στη Γάζα απαιτεί πάνω από 71 δισ. δολάρια, το κόστος ανοικοδόμησης κατοικιών απαιτεί 26,3 δισ. δολάρια, η αποκατάσταση αγροτικών εκτάσεων 10,5 δισ. δολάρια, η ανοικοδόμηση νοσοκομείων και κέντρων υγείας 10 δισ. δολάρια και βιομηχανιών, βιοτεχνιών άλλα 9 δισ. δολάρια.

Αυτόν τον «θησαυρό» λιμπίζονται τώρα τα κατασκευαστικά και άλλα μονοπώλια, που διεκδικούν μερίδιο από την ιμπεριαλιστική λεία, ανάμεσά τους και ελληνικά.

Βαφτίζουν τον ξεριζωμό …μετανάστευση

Ισραηλινοί υπουργοί δεν διστάζουν να αναφέρονται δημοσίως σε οργανωμένα σχέδια ξεριζωμού των Παλαιστινίων, που τα αποκαλούν «μετανάστευση». Τονίζουν πως είναι πρόθυμοι να τα προωθήσουν, ακόμη και επί πληρωμή, καταγγέλλοντας ως «απάνθρωπες» ευρωπαϊκές και αραβικές χώρες επειδή αρνούνται να «φιλοξενήσουν» εκτοπισμένους αμάχους.

Στο συρτάρι παραμένουν και γνωστά σχέδια βίαιου εκτοπισμού του παλαιστινιακού λαού σε Αίγυπτο και Ιορδανία, αλλά και σε αφρικανικές χώρες με φιλο-ισραηλινές κυβερνήσεις (π.χ. Ουγκάντα). Σε αυτό το φόντο, ακόμη και το Reuters διαπίστωνε χτες τις καθημερινές ισραηλινές επιθέσεις σε Παλαιστίνιους αμάχους, τις τακτικές εξοντώσεις εναπομεινάντων διοικητών της Χαμάς κατά παράβαση της εκεχειρίας, τις ελλείψεις σε υποδομές, υπηρεσίες, βασικά αγαθά για την επιβίωση αμάχων.

Ας μην ξεχνάμε πως το ισραηλινό υπουργείο Αμυνας ίδρυσε πέρσι Γραφείο Εθελούσιας Μετανάστευσης από τη Γάζα, μετά από δηλώσεις του Τραμπ που ενθάρρυναν τον μόνιμο ξεριζωμό Παλαιστινίων της περιοχής…

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: