Γιώργος Ηρακλέους – Κράτησα την ψυχή μου

Κράτησα τη νύχτα φυλακισμένη,
έκλαιγε κάθε τόσο
για τα παιδιά της,
που ζούνε μόνο γι’ αυτήν
και τη χάσανε!

Κράτησα τη μέρα,
το φως του ήλιου κάθετο,
στράβωνε τα μάτια,
έδειχνε ολόφωτα την ελάχιστη
τιμή που απόμεινε στην καρδιά
των ανθρώπων!

Κράτησα την ψυχή μου μεσοπέλαγα,
ολάνοιχτη στην θάλασσα,
μισή φωτιά, μισή αλμύρα
να ταξιδεύει σ’ έναν αγώνα μόνο,
να σμίξει τον κόσμο
την πιο μεγάλη νύχτα,
την αγιασμένη από το αίμα μας,
νύχτα παραμονής της πιο μεγάλης μέρας!

Γιώργος Ηρακλέους