Κόκκινο ποίημα, η επανάσταση

Σε ξέρουν τα πουλιά,
τα σκισμένα πανωφόρια σε ξέρουν,
στης ρυτίδας το ιδρωμένο διάστημα
σαλεύει ένα κόκκινο ποίημα.

Κι είν´ο δρόμος ένα ποτάμι μεγαλοπρέπειας,
στα ξυπόλυτα πόδια των νεκρών
κοιτάζεις μια στρατιά άρβυλα
να παρελαύνουν στο μέλλον.

Σε ξέρουν τα πουλιά,
τα γελαστά στόματα σε ξέρουν,
στου όπλου την σακατεμένη σφαίρα
σαλεύει μία κόκκινη Ειρήνη.

Κι είν´ο δρόμος μακρύς
κι ακόμα πιο μακρύς στις συνειδήσεις.
Κόκκινή μου επανάσταση,
έχει πολύ δρόμο ακόμα
να γίνει ο άνθρωπος ουρανός.

Κι εγώ κι εσύ κι αυτός κι ο χθεσινός κι ο αυριανός
κι ο απέραντος αιώνας
θα σκάψουν βαθιά για το κόκκινο αίμα
που θα σημάνει το τρανό της δικαιοσύνης.

Σε ξέρουν τα πουλιά,
τα σκισμένα πανωφόρια σε ξέρουν,
στης ρυτίδας το ιδρωμένο διάστημα
σαλεύει ένα πανανθρώπινο κόκκινο ποίημα.
Ένα κόκκινο ποίημα η επανάσταση..

Αγγελική Ραυτοπούλου
Μελοποίηση: Γιώργος Μάνθος