Για τον καπετάν Διαμαντή, το σταυραετό της Ρούμελης

“Αετέ, δεινέ πολεμιστή,
την κόλαση την είδες,
τη βία που επέβαλλε,
κρεμάλες κι αλυσίδες…”

Αετέ…

Αετέ, δεινέ πολεμιστή,
την κόλαση την είδες,
τη βία που επέβαλλε,
κρεμάλες κι αλυσίδες…

Την τόλμη σου φοβήθηκαν,
και σου ‘στησαν καρτέρι
κι ένας αδίστακτος φονιάς,
σήκωσε το μαχαίρι.

Κύμα πικρό η μοναξιά
κι η αντρειά σου, αίμα!
όραμα που σκοτείνιασε,
στου δήμιου το βλέμμα…

Ήσουνα γη για το φτωχό,
ψωμί για τον εργάτη
κι η θύμησή σου, μια ηχώ,
παρηγοριά φευγάτη…

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: