Αγγελική Ραυτοπούλου: «Ο έμπορος»

“Η απόδραση είναι το μεγαλείο
κι έστω και αυτήν την ύστατη στιγμή
να εκμεταλλευτούμε την τρύπα στο σεντόνι τ’ ουρανού
και να πετάξουμε…”

Κάποιος ξεψύχησε στις λέξεις.
Καρφώθηκε η ευπρέπεια στην αγωνία των ημερών
να στοιβάζει αναστεναγμούς πάνω στις νωτιαίες έγνοιες.
Κι ο γέρος ν’ απαλύνει την αναζήτηση
με στοχασμούς γεμάτους σύγνεφα και πουλιά.

Κι ήταν πάντα ο έμπορος να λιγνεύει τ´ακροκέραμα των σκέψεων,
να υπαγορεύει τις αντοχές στις κραυγές και να απαγορεύει την ανταλλαγή ιδεών.

Θλιμμένη μου εποχή, σε καλωσόρισε τ’ άδειο βλέμμα
τριγυρνώντας στα σύρματα, στην αυλή και στην επιθυμία.

Η απόδραση είναι το μεγαλείο
κι έστω και αυτήν την ύστατη στιγμή
να εκμεταλλευτούμε την τρύπα στο σεντόνι τ’ ουρανού
και να πετάξουμε.
Απλά, εγώ η δυστυχής, ψάχνω αυτόν που πουλάει τα φτερά.
Έτσι αναίμακτα.

Κάποιος ξεψύχησε στις λέξεις,
ασαφής προσέγγισις θανάτου, του εμπόρου.

Αγγελική Ραυτοπούλου


Από το υπό έκδοση νέο της βιβλίο: «Ικέτιδες ώρες-Επτά και θανάσιμα»
Σκίτσα στο νοσοκομείο με μπλε στιλό: Αγγελική Ραυτοπούλου

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: