Χωρίς πανοπλία

Μάτια αόρατα από ψηλά βιγλίζουν
κοπάδια άβουλα σε άγονη πορεία,
εντολές σε κάτι οθόνες συλλαβίζουν,
φοβισμένα μην ξοκείλει η ιστορία.

Καθώς γυρεύω τις στοές των αρχαγγέλων
σκιάχτρα λοξεύουνε τον δρόμο και διαβόλοι,
με προσπερνά ένα μπουλούκι ανδρεικέλων
πού κολώνια μυρίζει και φορμόλη.

Οι σάρκες πέφτουνε στο χώμα και ριζώνουν
βάτοι, που φλέγουν τις ψυχές των ασωμάτων,
γύρω Ιούδες με φιλιά τους με καρφώνουν
πλανόδιοι κράχτες αορίστων οραμάτων.

Μεσ’ στην αρένα οι πληβείοι αλαλάζουν
καθώς ο Σπάρτακος το ξίφος του υψώνει,
σε ένα ψέμα οι Ρωμαίοι που τους τάζουν,
τον δρόμο δείχνουν που οδηγάει στην αγχόνη.
…
Τυμβωρύχοι θεοί και καιροί ολετήρες
στήνουν σπονδές στων ψυχών τα συντρίμμια,
δραπέτες μάρτυρες, λιποτάκτες σωτήρες,
βυσσοδομούν στου αιώνα την γύμνια.

Καιροσκόποι θεοί και καιροί τυμβωρύχοι
με χτυπάνε χωστά με περίσσια μανία,
θα παλέψω σκληρά, θα γκρεμίσω τα τείχη,
μ’ ένα γέρικο άτι και χωρίς πανοπλία.

Γιώργος Σπυρόπουλος
Ηράκλειο Κρήτης

Σημειώσεις

-Βιγλίζω, παρατηρώ, παρακολουθώ από ψηλά.

-Ανδρείκελο, μαριονέτα, ομοίωμα ανθρώπου.

-Ξοκείλω [από το αρχαίο ρήμα εξολκέω], βγαίνω από το δρόμο, πιάνω ξέρα.

-Ολετήρας: Καταστροφέας, εξολοθρευτής, αφανιστής. Προέρχεται από την αρχαία ελληνική λέξη ὀλετήρ (από το ρήμα ὄλλυμι που σημαίνει καταστρέφω, χάνω, εξολοθρεύω). Στα αρχαία κείμενα (όπως στην Ιλιάδα του Ομήρου) σήμαινε επίσης τον φονιά ή τον δολοφόνο.

-Τυμβωρύχος, εκείνος που λεηλατεί τάφους, συνήθως αρχαίους για να κλέψει πολύτιμα αντικείμενα του ενταφιασμένου.

-Οι πληβείοι αποτελούσαν την ευρεία τάξη των ελεύθερων αλλά μη προνομιούχων πολιτών στην αρχαία Ρώμη. Κυρίαρχη ήσαν οι Πατρίκιοι [με θέσεις στην Σύγκλητο] και δεύτεροι οι Ιππείς [που μπορούσαν να συντηρούν άλογο] και αποτελούσαν δυναμική οικονομικά τάξη στην οποία εντάσσονταν με κληρονομικό δικαίωμα.