Κι αν δίπλα μου έρθει ο σκουπιδιάρης κάποιος να του πει μη με μαζέψει άνθρωπος είμαι όχι σκουπίδι.
Κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Εντύποις, η δίγλωσση ποιητική συλλογή του Παναγιώτη Μανιάτη «Εγκλωβισμένος σ’ έναν άδικο κόσμο». Πρόκειται για σύγχρονη μαρξιστική ποίηση, με χαρακτήρα επαναστατικό, αβανγκαρντιστικό.
«Αυτό που δίνουμε στους νέους είναι το αποδεικτικό υλικό για όσα βρίσκονται μπροστά στα μάτια τους· είναι τα στοιχεία που συνθέτουν ολόκληρο το έργο μιας επανάστασης. Αυτό που δίνουμε στους νέους είναι ένας σκοπός άξιος υπεράσπισης, ένας σκοπός δίκαιος, ένας σκοπός ηρωικός, ένας σκοπός ιερός. Αυτό που δίνουμε στους νέους είναι ένας σκοπός όμορφος…» Κομαντάντε Φιδέλ Κάστρο Ρους, 10 Αυγ. 1962.
“Μ’ ένα σκληρό λιθάρι χαράζω τ’ όνομά σου πάνω στην πέτρα, νάρχουνται αργότερα οι ανθρώποι να προσκυνούν…Μπολιβάρ, είσαι ωραίος σαν Έλληνας…”
“Σας χαρίζω αυτό το μπουκάλι Χιλιανό κρασί… ώστε όταν το πιείτε να θυμηθείτε το αίμα του κατατρεγμένου λαού μου mapuche…”
Εσύ κοιμάσαι και σε περιφρουρούν τα δεκαπεντάχρονα κοριτσάκια με τα όπλα… “Νο πρόμπλεμ! Κοιμηθείτε!”…Λύνουν και δένουν το αυτόματο σε ένα λεπτό…Ξυπνάνε από το χάραμα, όταν δε φυλάνε σκοπιά τη νύχτα, ακόμη και ξυπόλητες και τραγουδάνε ερωτικά τραγούδια. Με το αυτόματο στον ώμο…
Προσοχή! Κάποια ζώα, όσο αιμοβόρα και αν είναι, δαμάζονται εύκολα.
Ένα ποίημα του Θεοχάρη Παπαδόπουλου
Ένα τραγούδι που γράφτηκε το 1980 κι έμεινε κλεισμένο στο συρτάρι 40 χρόνια βγαίνει σήμερα στο φως. Ένα τραγούδι γεμάτο παλμό και επίκαιρα μηνύματα, που μοιάζει σα να γράφτηκε σήμερα! Ο Γιώργος Κοφινάς μελοποίησε το μνημειώδες ποίημα του μεγάλου Τούρκου κομμουνιστή ποιητή Ναζίμ Χικμέτ και το τραγούδι ερμηνεύει ο Νίκος Τάγκας.
Ο κόσμος είναι μια σφαίρα μαγική που πάει του χαμού αν δεν πετάξει ο άνθρωπος αν δεν μπορεί να δει το διάφανο αστραφτερό γυαλί της.
