“Ακόμη κι αν οι ίδιοι οι θεοί είναι δεσμώτες, ελευθερία τότε θα δώσουμε και στους θεούς…”
Ο Νοέμβρης σε πείσμα του δύσκολου καιρού συνεχίζει το αέναο ταξίδι του. Κανένα εμπόδιο, καμιά δυσκολία όσο ανυπέρβλητη κι αν φαντάζει, δεν μπορεί να εμποδίσει τη ζωή – με τα πάνω και τα κάτω της, τις ομορφιές και τις πληγές της – να βρει το δρόμο της…
Η ποιητική συλλογή με τίτλο «Πρωινό άστρο και άλλα ποιήματα» που μόλις κυκλοφόρησε, είναι το 7ο βιβλίο του ποιητή και συγγραφέα Γιώργου Δ. Μπίμη
“Να σε παιδέψ’ ο Πλάστης μου, κατηραμένη ξενητειά! Μας παίρνεις τα παιδάκια μας και μας αφίνεις στη φωτιά…”
Ένα ποίημα του Αντώνη Μπουντούρη
“Αλήθεια Πικασσό Παύλε υ π ά ρ χ ε ι ς Και μαζί με σένα εμείς υπάρχουμε Ολοένα χτίζουν μαύρες πέτρες γύρω μας ― αλλά συ γελάς Μαύρα τείχη γύρω μας ― αλλά συ με μιας Ανοίγεις πάνω τους μυριάδες πόρτες και παράθυρα…”
“Πού είναι ο Λένιν; Εκεί που τις μοίρες του κόσμου κυβερνούν οι λαοί πάνω στη γη!”
“Ποτέ σου, κι αν σε πρόλαβε το βράδυ προτού χαρείς μια δόξα ημερινή, μην κατεβάσεις μέσα στο σκοτάδι της αυγινής σου ελπίδας το πανί…”
“Νύχτα Σαββάτου ξημερώνει Κυριακή κι όλα συγκλίνουν στην αγέλαστη την πόλη, μα εγώ συντρόφισσα κι απόψε θα ‘μαι εκεί αφού δεν έχει ο καιρός αραξοβόλι…”
Βγήκαν πνιγμένοι στη στεριά και παραμορφωμένοι, πρησμένοι σαν τουμπιά και μελανοί, Μα μην τους θάψετε, γιατί, θα χάσει σχήμα η Φρίκη. Κι όταν γραφτεί η ευγενικιά φασιστικιά ιστορία, έτσι, πρησμένους, βάλτε τους κι αυτούς σε μια προθήκη.
