Με σαφείς επιρροές από τον Καβάφη, το ποίημα «Η Αλεξάνδρα που φεύγει» είναι γραμμένο στην Ύδρα, το 1999, αγαπημένο νησί του Κοέν όπου έζησε για χρόνια στο σπίτι που διατηρούσε.
Πάμπλο Νερούδα, Σαλβαδόρ Αλιέντε, Ερνέστο Τσε Γκεβάρα – βίοι παράλληλοι – Χιλή, Αργεντινή, Κούβα…
Σαν σήμερα, στις 12 του Ιούλη 1953 έφυγε από τη ζωή ο ποιητής και συγγραφέας Κώστας Ουράνης. Αρκετά ποιήματά του έχουν μελοποιηθεί. Επιλέξαμε δέκα από αυτά. Γιατί όμως στον τίτλο αναφερόμαστε σε 9+1 και όχι σε 10 μελοποιημένα ποιήματα;…
Μια τέτοια περίπτωση είναι κι ο συμμαθητής μου ο Κυριάκος, τέκνο του πασοκικού κομματικού σωλήνα, που όταν με άκουσε κάποτε να μιλάω κατά του Ανδρέα, με αποκάλεσε φασίστα συμπεραίνοντας αυθαίρετα πως είμαι Νεοδημοκράτης.
“…Όλα σ᾿ αύτη τη γη μασκαρευτήκαν ονείρατα, ελπίδες και σκοποί, οι μούρες μας μουτσούνες εγινήκαν δεν ξέρομε τι λέγεται ντροπή…”
Τίμα φτωχέ εργάτη της τάξης σου το αίμα. Στ’ αφεντικού το ψέμα γύρνα κι εσύ την πλάτη…
Το ποίημα, απήγγειλε η Λιλή Γάτη στη λογοτεχνική βραδιά που οργάνωσε η Κομματική Οργάνωση Λογοτεχνών του ΚΚΕ, μπροστά στις εκλογές της 7ης Ιούλη, στο χώρο «Πύλη 82 multispace».
“…Μια φορά μου ‘χες πει, δεν μπορεί, θα το νιώσανε κι άλλοι, πριν το τέλος πως μοιάζει η σιωπή σαν αγάπη μεγάλη…”
Ο Εκκεντρισμός αποτέλεσε καλλιτεχνική άποψη στη Σοβιετική Ένωση της δεκαετίας του 1920 με αβανγκαρντίστικη λογική. Ήταν μια από τις πολλές καλλιτεχνικές ομάδες που άνθισαν κατά την περίοδο μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση.
Κι ήρθε ξανά ο φόβος ο μεγάλος κι έπρεπε να ενισχυθεί το εκλογικό σύστημα της συνύπαρξης η Αυτής Μεγαλειότης η αντιπολίτευση τα ρεφορμιστικά τσιτάτα κι ο εκδημοκρατισμός και κηρύχθηκε λήξασα η εποχή της εκμετάλλευσης ανθρώπου από άνθρωπο.
