“Μια φιγούρα στο τζάμι, μια γραμμή στην παλάμη η ψυχή ραγισμένο γυαλί. Μια μορφή σ’ ένα τοίχο, μια ρωγμή μέσ’ στον ήχο, μια βοή που φωνάζει: ζωή…”
Αδημοσίευτο ποίημα του Γιώργου Δ. Μπίμη
Ποίημα της Αγγελικής Ραυτοπούλου αφιερωμένο στους νεκρούς της Μακρονήσου και της χούντας
“Αν πρέπει αίμα να χυθεί Να δώσετε το δικό σας Αφού αυτό διδάσκετε Σε όλους, Κύριε Πρόεδρε…”
Το σπουδαίο κείμενο του Αργύρη Χιόνη «απουσία», παρουσιάζουν η ερμηνεύτρια και τραγουδοποιός Εμμανουέλα Νινιράκη και ο συνθέτης Χάρης Μανουσάκης που το έντυσε μουσικά.
“…μόνο που με κοιτάζαν από μέσα μου νωπά τα μάτια της απ’ τα κεριά και σφύριζα θυμάμαι το Χριστός Ανέστη.”
Αδημοσίευτο ποίημα.
“Θε να σε πείσουν, για την πατρίδα σου τάχα, να πολεμήσεις. Όχι το χώμα, το νερό, τα σπίτια, τους ανθρώπους. Μα τα καράβια τους, τις βάσεις τους, τα κέρδη και τις επενδύσεις…”
“Κοκκίνισε η πανσέληνος. Και, κόκκινην έτσι όπως την είδε ο παρίας, είπεν: Απόψε το φεγγάρι μοιάζει με των αδερφών μου το αίμα, που, στον Γάγγη, κόμπο – κόμπο σταλάζει…”
“Αδιαφορία” Μουσική: Δημήτρης Ψαρράς Στίχοι: Γιώργος Μπίμης Με τον Γιώργο Μπαγιώκη
