Για Όλους τους Ανθρώπους με την κατάρα της προσφυγιάς στην ψυχή και της Ελπίδας το φως στα μάτια για μια “άλλη” Πατρίδα!
Σε πρώτη ακρόαση παρουσιάστηκε το ποίημα της Παλαιστίνιας ποιήτριας Ζέινα Αζάμ, «Γράψε το όνομα μου μαμά» μελοποιημένο από το συνθέτη Γιώργο Κοφινά αφιερωμένο στα παιδιά της Παλαιστίνης
“Γελάει ο άνεμος και γνέφει του κυμάτου πανσέληνος κι εσύ κρατάς σβηστό φανάρι μα έπαιξες το τελευταίο σου ζάρι στ’ άσπρο φτερό σινιάλο του θανάτου…”
Σαν σήμερα, στις 10 του Φλεβάρη 1975, έφυγε από τη ζωή ο σπουδαίος ποιητής και συγγραφέας Νίκος Καββαδίας. «Ο μέγας αυτός παραμυθάς χρησιμοποιεί τη θάλασσα, το πλοίο, τα λιμάνια ως πεδίο για να πει πράγματα πολύ σημαντικά και διαχρονικά».
“…Αθάνατοι όλοι. Αθάνατα όλα. Δεν πρέπει Να φοβάσαι το θάνατο ούτε στα δεκαεφτά Μήτε στα εβδομήντα. Δεν υπάρχει θάνατος, Ούτε σκοτάδι. Υπάρχει μόνο φως και αλήθεια…”
Αδημοσίευτο ποίημα, αφιερωμένο “Στους δεκαπέντε αδικοχαμένους του Αιγαίου”
“Τα γνωστά της ξηράς βλέπουν και το βράδυ ξαναγυρίζουν…”
“Δεν ξέρω πολλά πράγματα, είναι αλήθεια, αλλά με κοίμισαν με όλα τα παραμύθια… και ξέρω όλα τα παραμύθια. “
“Τον παράδεισό μου βρήκα στου ντελάλη τις φωνές, στο σφυρί τον είχαν βγάλλει κερδοσκόποι και ληστές…”
“Σκόνη σε όλα τα ρούχα και τα σώματα, πετρωμένα τα χέρια μας, λες και ετοιμαζόμαστε για του χάρου τα τραπέζια…”
