Η Πάτρα δεν πωλείται!

Όσο θα πηγαίνουμε προς τις εκλογές η αντιδραστική δεξιά – ακροδεξιά φιλοκυβερνητική αντιπολίτευση στο Δήμο Πατρέων, θα έχει όλο και μεγαλύτερη ανάγκη το ψέμα ως κύριο  δομικό υλικό για το χτίσιμο του αφηγήματός της.

Ο Σβόλης με τον Ψωμά παρά τις αντιθέσεις τους, που εδράζουν στην προσωπική φιλοδοξία του καθένα να ηγηθεί στο χώρο της δεξιάς – ακροδεξιάς, πάνε χεράκι – χεράκι στο ψέμα ανταγωνιζόμενοι ταυτόχρονα ποιος θα πει το μεγαλύτερο και πιο ευφάνταστο.

Δέσμιοι πλέον του ψέματος διαγκωνίζονται ποιος θα γίνει σημαιοφόρος του, προσφέροντας ως υποτελείς ενός διεφθαρμένου «αυτοκρατορικού» συστήματος καλύτερες υπηρεσίες για να εξασφαλίσουν την εύνοια του «αυτοκράτορα».

Λένε πλέον τρέλες, όπως ας πούμε ότι ο Δήμαρχος Πελετίδης γκρεμίζει την πόλη με αφορμη την αναγκαία  αποκατάσταη της στατικής επάρκειας τμήματος ενός ιστορικού σχολικού κτιρίου στο κέντρο της πόλης. Ότι ο Δήμος έχει ανασφάλιστο πρσωπικό, κάτι που είναι αντικειμενικά αδύνατο να συμβεί στον ευρύτερο δημόσιο τομέα και άλλα πολλά γαργαλιστικά, με τα οποία γελάνε και τα αγάλματα στην Πάτρα.

Ένας ανεκδιήγητος τυχοδιωκτάκος (τον καρατόμησε ήδη ο Σβόλης γιατί τον εξέθετε ανεπανόρθωτα και τον έβαζε απέναντι σε ευρείες συλλογικότητες, όπως ας πούμε η τοπική αθλητική κοινότητα), υποστήριξε με ύφος μέντορα σε συνεδρίαση της Δημοτικής Επιτροπής, ότι όταν μία Παιδική Χαρά χαλάσει μία φορά, πάει και τελείωσε δεν ξαναχαλάει ποτέ πια. 

Αυτή την τρέλα την υποστήριξε μόνο και μόνο για να χαρακτηρίσει ύποπτη την προκήρυξη έργου συντήρησης των Παιδικών Χαρών, παρ’ όλο που μέχρι εκείνη τη στιγμή οι ίδιοι είχαν ανέβει στα κεραμύδια για την κατάσταση ορισμένων από αυτές.

Πέραν όμως της υποτέλειας, της εξυπηρέτησης συμφερόντων όπως ας πούμε η παράδοση της δημοτικής περιουσίας και των υπηρεσιών στο μεγάλο ιδιωτικό κεφάλαιο (καθαριότητα, αθλητικές εγκαταστάσεις κ.ο.κ.). η ψευδολογία είναι και για τους δύο φαρμακευτικό σκεύασμα για τη δοκιμαζόμενη εσωτερική συνοχή τους και για το ρεφάρισμα του ηθικού μειονεκτήματός τους.

Παραιτήσεις ή αποστασιοποίηση και αδρανοποίηση απογοητευμένων δημοτικών συμβούλων τους, προσφυγές του ενός εναντίον του άλλου στα δικαστήρια για την υφαρπαγή της πολυπόθητης καρέκλας, ευθείες βολές επιφανών κομματικών και κυβερνητικών στελεχών της Ν.Δ. κατά του επικεφαλής της δημοτικής παράταξης τους, καρατομήσεις δημοτικών συμβούλων  που ακολουθούν προσωπική πολιτική, δημόσιες καταγγελίες για αλληλοϋπονομεύσεις και τρικλοποδιές  μεταξύ τους, απειλές κ.ο.κ. συνθέτουν το βαρύ κλίμα στο εσωτερικό των δύο παρατάξεων της δεξιάς – ακροδεξιάς.

Αυτό το δυστοπικό κλίμα θα επιδεινωθεί  μετά τις βουλευτικές εκλογές, αν το αποτέλεσμα τους μετατοπίσει πολιτικό προσωπικό από την κεντρική πολιτική σκηνή στην Τοπική Διοίκηση.

Η ανοχή τους στην εγκληματική υποχρηματοδότηση και την υποστελέχωση των Δήμων από το κράτος, στην πολεμική οικονομία, στη συνολική αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική που έχει γονατίσει το λαό και στα σκάνδαλα της κυβέρνησής τους, που φυτρώνουν σαν μανιτάρια και τα καταπίνουν αμάσητα,   τους οδηγεί αναπόδραστα στην αγωνιώδη έρευνα αστυνομικού χαρακτήρα για την ανακάλυψη παρανομιών της Δημοτικής Αρχής ως αντιστάθμισμα και αντιπερασπισμό και για τη διασκέδαση των ενοχών τους.

Διακατέχονται από μία αβάσταχτη και βασανιστική νευρωτική ανάγκη σύγκρισης κι επειδή δεν μπορούν να υπερασπιστούν πειστικά τον εαυτό τους για την  απεμπόληση των λαϊκών συμφερόντων, επιχειρούν να δημιουργήσουν την εντύπωση ότι είμαστε όλοι ίδιοι, ενώ δεν είμαστε!

Στην προσπάθειά τους αυτή αυτογελοιοποιούνται, όπως έγινε με το Μνημόνιο Συνεργασίας Δήμου – ΣΕΓΑΣ, τον Ημιμαραθπώνιο, τους Ναυαγοσώστες, τα γήπεδα Σαραβαλίου, Ροϊτίκων και Αλεξιώτισσας, τα Δημοτικά γήπεδα ποδοσφαίρου, τις Παιδικές χαρές, την Ξερόλακα, τα Πρωταθλήματα Εργαζομένων ποδοσφαίρου και μπάσκετ, τα αδέσποτα και πολλά άλλα.

Επιπρόσθετα, τους προκαλούν μεγάλη θλίψη τα πρωτοφανή έργα, που αλλάζουν την πόλη με φόντο την επερχόμενη ανάπλαση του Θαλασσίου Μετώπου, στην οποία βάζουν εμπόδια για να την καθυστερήσουν ή να την υποβαθμίσουν (κτίριο Λιμενικού, βόρεια λιμενολεκάνη παλιού λιμανιού).

Ο Πατραϊκός λαός θα έχει δύο δρόμους μπροστά του στις εκλογές του 2028.

Ο ένας δρόμος είναι προς τα μπροστά, προς το μέλλον, για ανάπτυξη της πόλης που θα ικανοποιεί τις λαϊκές ανάγκες κι εκφράζεται δυναμικά, αγωνιστικά και ξεκάθαρα από τον αγωνιστή κομμουνιστή Δήμαρχο Κώστα Πελετίδη και τη Λαϊκή Συσπείρωση.

Ο άλλος δρόμος είναι της υποταγής και της υποτέλειας, της παράδοσης της πόλης στα επιχειρηματικά συμφέροντα. Είναι ο δρόμος που θα πάει την Πάτρα προς τα πίσω, στην εποχή των δανείων, της αλόγιστης σπατάλης του δημοτικού χρήματος, των χρηματοκιβωτίων με φτερά, της ρεμούλας και της αρπαχτής.

Δεν χρειάζεται να πω εγώ ποιοι θέλουν να οδηγήσουν την πόλη σε αυτό το δρόμο της πισωδρόμησης και της καταστροφής.

Ο Πατραϊκός λαός ξέρει πλέον, έχει πείρα και δεν μασάει σανό.

Βλέπει με τα δικά του μάτια κι έχει κάνει αυτό το σημαντικό σταθερό πολιτικό βήμα της συμπαράταξης με τη Λαϊκή Συσπείρωση και τον Δήμαρχο Κώστα Πελετίδη τα τελευταία 12 χρόνια, γεγονός που επιβεβαίωσε η συγκέντρωση στο Δημαρχείο με τη μαζικότητα, τον παλμό και την αγωνιστικότητα της.

Τάκης Πετρόπουλος, Αντιδήμαρχος Αθλητισμού, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Πρασίνου Πάτρας