Όταν πέθανα

Όταν πέθανα
χορεύατε στον τάφο μου.
έλιωσα απ’ το βάρος σας,
απ’ τα ιδεώδη και τη βλακεία σας.
Ήταν τότε που,
όλες οι θεωρίες σας
βγήκαν σωστές.
Πώς να φέρω αντίρρηση,
νεκρός όπως ήμουν;
Γράφτηκε η Ιστορία,
βγήκε το πόρισμα.

Τώρα, με βλέπετε
που ξαναζωντάνεψα
και φοβάστε.
Δεν κρατάω σπαθί,
παρά μόνο σβήστρα.
Τώρα, φοβάστε περισσότερο.

Άρης Κωνσταντίνου