Νυχτερινή βάρδια

Σε μία νυχτερινή στοά
με τρόμο εργάζομαι,
στο λιγοστό φως μιας λάμπας
κι από πάνω στον δρόμο
να περνάει ένα τρένο.

Σκόνη σε όλα τα ρούχα και τα σώματα,
πετρωμένα τα χέρια μας,
λες και ετοιμαζόμαστε
για του χάρου τα τραπέζια
κι αυτή η άσχημη μυρωδιά
να σου τρυπάει τα ρουθούνια.
Η εργατιά σταυρώνεται κάθε μέρα
και κάθε νύχτα στον ύπνο της.

Γιώργος Ηρακλέους

30/1/2026, από τη συλλογή “Τα μικρά”