“Ένα ”γιατί” όταν σ’ ορίζει, μύρια κακά μπορείς ν’ αντέξεις, μα, της ζωής το μετερίζι, μονάχος σου θα το διαλέξεις…”
Νέα έκδοση από τη “Σύγχρονη Εποχή”
“Πολυφωνία, κοίτα, απέκτησε το ψέμα, οι εκδοχές μιας χαλκευμένης είδησης, είν’ εύκολο να γίνουν πρώτο θέμα, κομμάτι της συλλογικής συνείδησης…”
“Στις Παναγιές της Παλαιστίνης με τους αθώους μικρούς Χριστούς στα ερείπια, στους σταυρούς του πόνου, της πείνας και της δίψας, τους ματωμένους τάφους…”
Ήταν μία από τις πιο αυθεντικές και ζωντανές διαδηλώσεις που έχει ζήσει η ευρυτανική πρωτεύουσα!
“Έγραφες ποιήματα στους τοίχους του κελιού σου Μα ούτε μ’ ερυθρό στυλό ούτε με κόκκινη μπογιά Κι οι αδαείς μισθοφόροι δεν υποπτεύονταν διόλου Το πορφυρένιο αίμα που στις φλέβες σου κυλά…”
“Απόστασε το χέρι μου από το να μουντζώνω και σάλιο δεν μου έμεινε από το φτύσε φτύσε, αλλ’ έως τώρα τίποτα μ’ αυτά δεν κατορθώνω, και σύ Ευρώπη μάς γελάς και πάντα ίδια είσαι…”
Κείμενο, βίντεο-αφήγηση: Νάγια Νομικού
Σαν σήμερα, στις 4 του Αυγούστου 1991, έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος μας ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος, από τις κορυφαίες μορφές της σύγχρονης ελληνικής ποίησης.
“Μνημόσυνο Συντρόφισσα θα ‘ναι αυτή η Νίκη που δεν σε άφησαν να δεις…”
“Μια Παλαιστίνη ορθώνεται από μέσα μας θέλει να αρπάξει κάθε χέρι που πόμολα από ξένα σπίτια ανοίγει… δολοφόνους χειροκροτά… κουστουμάτα υπογράφει… τα όπλα φέρει… και στα πληκτρολόγια σαν κλικάρει… από ένα οικοδομικό τετράγωνο συνθλίβει…- κάθε τέτοιο ξεράδι να αρπάξει από τον καρπό ίσα με τον ώμο και να το σπάσει…”
