Στις αντιπαραθέσεις δεν καλούνται και δεν συμμετέχουν κομμουνιστές και στην ουσία τους είναι τόσο αντικειμενικές όσο αν σε ένα ρεπορτάζ για τις διώξεις των Εβραίων στον 2ο παγκόσμιο πόλεμο αφιερώνονταν 5 λεπτά στα θύματα, και 5 στον Χίτλερ!!
Γράφει ο Ανδρέας Μάζης
“…οι σύντροφοί μας, ο λαός δεν λύγισαν από τον τρόμο που έσπειραν οι κατακτητές και στη συνέχεια το αστικό κράτος, μετά την απελευθέρωση…Στους ώμους αυτών των γιγάντων στεκόμαστε σήμερα για να πάει ο αγώνας της εργατικής τάξης ως την τελική νίκη.”
Απαγγελία των… άτακτων στίχων που έγραψε ο “Ευρυτάνας ιχνηλάτης” προς τιμήν του ΠρωτοΚαπετάνιου Άρη!
“Δεν έχεις τίποτα να χάσεις κι είναι βαριές οι αλυσίδες… Μα τα δεσμά, αν θες να σπάσεις, δόμησε βάσιμες ελπίδες!”
Αυτό είναι το μεγαλύτερο μάθημα που μας άφησαν οι σύντροφοί μας. Μας ζήτησαν, με τη ζωή και τη στάση τους, να συνεχίσουμε. Να γίνουμε κι εμείς άνθρωποι που, όταν το απαιτήσουν οι καιροί, θα μπορούν να σταθούν με καθαρό βλέμμα απέναντι στην Ιστορία και να πουν: ”Είμαστε έτοιμοι. Κάθε ώρα είναι η δική μας ώρα”…
Η εργατική τάξη της περιοχής, κόντρα στη λυσσαλέα επίθεση της εργοδοσίας, της κυβέρνησης και της σαπίλας των εργατοπατέρων του Παναγόπουλου, έδειξαν ξανά την εμπιστοσύνη τους στους αγωνιστές που βρίσκονται τα τελευταία χρόνια στη διοίκηση και υπερασπίστηκαν την αγωνιστική πορεία που έχει χαράξει το ΕΚ τα τελευταία χρόνια.
06-07-2026
05-07-2026
03-07-2026
Σ’ αυτά τα ποιήματα, ο Φώντας Λάδης βάζει την υπογραφή του και μας ζητάει να κοιτάξουμε μέσα στο συγκλονιστικό παρελθόν, που κερδίζεται στο σήμερα του διαρκούς αγώνα, για να ξημερώσουν οι μέρες μιας δίκαιης, μελλοντικής κοινωνίας.
27-06-2026
Στο κατάμεστο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» παρουσιάστηκε η καινούργια έκδοση «Οι έξη δράκοι της Ιντσόν», το πρώτο κόμικ που κυκλοφορεί η «Σύγχρονη Εποχή» με κείμενο του Φώντα Λάδη και σκίτσα του Στάθη.
ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΜΕ… Τα παιδιά που δεν έφτασαν ποτέ… Τις οικογένειές τους… Τον αγώνα μας για να μη συγκαλυφθεί ΤΟ ΕΓΚΛΗΜΑ των Τεμπών
“Δεν έχουμε πια ούτε νερό, ούτε ψωμί, μιά συνήθης μεγάλη ημέρα τελειώνει• έτσι πεινασμένη, έτσι διψασμένη, χωρίς ανθρώπους και κυρίως χωρίς ποιητές.”
11-04-2026
Η ερμηνεία της μόλις 26 ετών τότε Μαρινέλλας, σπαραχτική, ουσιαστική, πειστική, ώριμη…H Μαρινέλλα δίπλα στον Καζαντζίδη άρχισε να χτίζει τον δικό της μύθο, που θα έπαιρνε σάρκα και οστά τα χρόνια που θα ακολουθήσουν…
"Η Ιστορία αρχίζει εκεί που τελειώνει η δημοσιογραφία"
Παρουσιάζουμε ένα ακόμη χρονικό οδοιπορικό στην προπολεμική Ευρυτανία, αυτή τη φορά μέσα από τις στήλες του «Ριζοσπάστη» και του «Νέου Ριζοσπάστη» (όπως ονομάζονταν η ίδια εφημερίδα σε κάποιες περιόδους), κατά τα έτη 1924, 1925, 1933, 1934, 1935 και 1936 ανά περίπτωση.
