Σε είδα…

Σε είδα, σ’ ένα πέλαγο αρμενίζεις,
φουρτούνα το ταξίδι της ζωής
με το γλυκό το γέλιο σου φωτίζεις
τα άγρια σκοτάδια της ψυχής.

Στη σκέψη κάποιων ονειροπαρμένων
σε είδα στα πεδία των μαχών
βοτάνι στις πληγές των ηττημένων
και δάφνη σε στεφάνια νικητών.

Σε είδα στων νεκρών τις εκατόμβες
ο κάθε σκοτωμένος κι αδερφός,
κερί, να ρίχνεις φως στις κατακόμβες
να γίνει αυτός ο κόσμος φωτεινός.

Σε είδα στις Μυκήνες Κλυταιμνήστρα
της Τροίας Ιφιγένεια τραγική,
στα οχυρά της Σπάρτης πολεμίστρα
κι ιέρεια σε χώρα βιβλική.

Αέτωμα σε ιερό της Δήλου
και στους Δελφούς αρχαία επιγραφή
σαν φάντασμα στα ερείπια της Μήλου
ρωτούσες πόσο αξίζει η ζωή.

Στην Αίγυπτο σε βρήκα Κλεοπάτρα
και Πασιονάρια στην Ιβηρική,
θεμέλιο σε γέφυρα στην ’Αρτα,
Αειπαρθένο και Μαγδαλινή.

Στου άρρωστου καιρού το προσκεφάλι
σε είδα να ξορκίζεις το κακό
σε βρήκα φυλαγμένη σε μπουκάλι
σαν βάλσαμο, σαν μύρο κι αγιασμό.

Δεμένη στο κατάρτι το πρωραίο
τη θάλασσα γαλήνευες σκυφτή
την ώρα που καιγόταν το Ηραίο
την νύχτα που μεθούσαν οι θεοί.

Σε είδα, πότε γάλα, πότε μέλι
να στάζει η γλυκιά σου η μορφή
σε είδα και σαν Φρύνη, σαν Κυβέλη
σαν μάνα, μικροκόρη κι αδερφή.

Γιώργος Σπυρόπουλος
Ηράκλειο Κρήτης

Σημειώσεις
Κλυταιμνήστρα. Τραγική φιγούρα στα έπη του Ομήρου. Δολοφόνησε τον σύζυγό της Αγαμέμνονα για εκδίκηση για τις απιστίες του στην Τροία και αργότερα δολοφονήθηκε μαζί με τον εραστή της από τον γιό της Ορέστη.

Ιφιγένεια. Κόρη του Αγαμέμνονα που θυσιάστηκε στην Αυλίδα από τον πατέρα της για να εξευμενίσει τους ανέμους και να αποπλεύσουν τα πλοία των Αχαιών για την Τροία.

Μήλος. Καταστράφηκε ολοσχερώς από τους Αθηναίους και οι κάτοικοί της σφαγιάσθηκαν η αιχμαλωτίσθηκαν για παραδειγματισμό γιατί αρνήθηκαν να ενταχθούν στην Αθηναϊκή Συμμαχία. Το 416 π.χ. [Η ιστορία επαναλαμβάνεται σήμερα, ως φάρσα].

Πασιονάρια, κατά κόσμον Ντολόρες Ιμπαρούρι. Ηγετική μορφή του Ισπανικού Κομμουνιστικού Κόμματος και θρυλική μορφή του εμφυλίου στην Ισπανία.

Φρύνη. Η διασημότερη ιερόδουλη της αρχαιότητας στην Αθήνα. Με δικά της χρήματα προσφέρθηκε να ανακατασκευάσει τα τείχη της Θήβας που γκρέμισε ο Μέγας Αλέξανδρος με μοναδικό αντάλλαγμα να εντοιχισθεί επιγραφή που να αναφέρει ότι επισκευάσθηκαν από την Φρύνη, την εταίρα. Οι αρχές αρνήθηκαν.

Η μικρασιατική φρυγική θεότητα Κυβέλη. [Αναφέρεται και ως “Κυβέλεια Μήτηρ” και “Μητέρα των Ορέων”], γνωστή μεταγενέστερα στους Έλληνες ως Ρέα, ήταν θεά της άγριας φύσης, των δημιουργικών δυνάμεων της Γης και της γονιμότητας. Ο Πίνδαρος την προσφωνεί «Κυβέλα, μάτερ θεών», δηλαδή μητέρα των θεών.
Της Άρτας το γιοφύρι από τον λαικό θρύλο. Ολημερίς το κτίζανε, το βράδυ γκρεμιζόταν… ώσπου ο πρωτομάστορας θυσίασε στα θεμέλια τη γυναίκα του.