Αλέκος Μαρινάκης: Αγώνας ενάντια στην επέλαση των ΑΠΕ και διεκδίκηση μέτρων στήριξης του λαού

Τη Μελέτη Περιβαλλοντικών Επιπτώσεων των (8) ΑΣΠΗΕ της ΤΕΡΝΑ σε Ιεράπετρα και Σητεία καταψήφισε η «Λαϊκή Συσπείρωση» Κρήτης, στην Επιτροπή Περιβάλλοντος της Περιφέρειας, την Παρασκευή 23 Οκτώβρη. 

Στην τοποθέτησή του, ο Αλέκος Μαρινάκης,  επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Κρήτης,  τόνισε μεταξύ άλλων: 

«Χαιρετίζουμε τους φορείς του λαϊκού κινήματος, τους κατοίκους, τον λασιθιώτικο λαό, που κινητοποιείται ενάντια στην επέλαση των πράσινων αρπακτικών, στον τόπο του. Είναι σημαντικό πως και οι εργαζόμενοι στην αρμόδια  υπηρεσία της Περιφέρειας γνωμοδοτήσαν  αρνητικά για την επένδυση της ΤΕΡΝΑ, για 8 ΑΣΠΗΕ στους Δήμους Ιεράπετρας και Σητείας. 

Τέτοιες επενδύσεις είναι για τα κέρδη των λίγων, για τα οποία θα πληρώσουν και πάλι οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα.   Δεν έχουν καμία σχέση με τις ανάγκες των Λασιθιωτών, οι οποίοι  ούτε έχουν κερδίσει ούτε έχουν να κερδίσουν από επενδυτικά σχέδια που καταστρέφουν το περιβάλλον και εκτινάσσουν την ενεργειακή ακρίβεια, που κατατρώει το λαϊκό εισόδημα και αναγκάζει χιλιάδες λαϊκά νοικοκυριά να στερηθούν ακόμα και τα πιο αναγκαία για να επιβιώσουν.  

 Η ίδια η πραγματικότητα αποδεικνύει τις συνέπειες για τον λαό της πολιτικής της «πράσινης ανάπτυξης» της ΕΕ και της «απελευθέρωσης» της Ενέργειας, που προωθούν όλες οι κυβερνήσεις, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ.  Πολιτική που αποδεδειγμένα πλέον για τον λαό σημαίνει ενεργειακή φτώχεια, αυξήσεις στις τιμές, χρηματιστήριο Ενέργειας, κλείσιμο λιγνιτικών μονάδων που εξασφάλιζαν φθηνότερη Ενέργεια.

Όλοι μαζί, παλιά και δήθεν «νέα» κόμματα του συστήματος, έχουν βάλει πλάτη και συνδιαμόρφωσαν το θεσμικό πλαίσιο, το οποίο θωρακίζει την επιχειρηματική δράση, ακόμη και σε προστατευόμενες περιοχές, γη υψηλής παραγωγικότητας, κτλ. 

Όπως ο Ν. 5299/2026 για την επιτάχυνση της ενεργειακής μετάβασης, των επενδύσεων σε ΑΠΕ και των διαδικασιών αδειοδότησης, που ψηφίστηκε τον Απρίλη του 2026 και στον οποίο «ενσωματώθηκε πλήρως η υπ’ αρ. 2023/2413 Οδηγία της ΕΕ, υπέρ της οποίας ψήφισαν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ, ενώ κατά το ΚΚΕ. Με την παραπάνω οδηγία, όλες οι περιοχές θεωρούνται εν δυνάμει «κατάλληλες» να αξιοποιηθούν για τέτοιες εγκαταστάσεις και οι άδειες και εγκρίσεις θα δίνονται πλέον με «φαστ τρακ» διαδικασίες σε επιχειρηματικούς ομίλους.

Όσο για το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τις ΑΠΕ, αποτελεί προσαρμογή των χρήσεων γης, της χωρικής οργάνωσης των πάρκων ΑΠΕ στις νέες ανάγκες της αγοράς Ενέργειας, στο όνομα της «αντιμετώπισης των προβλημάτων από την υπερπαραγωγή», ώστε να διασφαλιστεί η συνέχιση της κερδοφορίας των κολοσσών της Ενέργειας. 

Μάλιστα, το περιεχόμενο του νέου χωροταξικού εξέθεσε ανεπανόρθωτα όσες πολιτικές δυνάμεις αναμασούσαν και εδώ στην Κρήτη, σε τοπικό – περιφερειακό επίπεδο,  ότι το πρόβλημα με τις ΑΠΕ ήταν «η έλλειψη χωροταξικού σχεδίου», κάνοντας γαργάρα τη συμφωνία τους με τις κατευθύνσεις της πράσινης μετάβασης και της απελευθέρωσης της Ενέργειας και αποσιωπώντας τις αιτίες και τις ευθύνες που έχουν η ΕΕ, οι κυβερνήσεις και οι επιχειρηματικοί όμιλοι.

Αιτίες για την επίσπευση υλοποίησης ενεργειακών επενδύσεων, αυτή την περίοδο, στην περιοχή του Λασιθίου, είναι η ηλεκτρική διασύνδεση της Κρήτης με την ηπειρωτική Ελλάδα και συνολικά έργα που υλοποιούνται για να «σηκώσουν» το παραγόμενο προϊόν. Για αυτό «ξεκόλλησαν» τα «πράσινα πρότζεκτς» της ΤΕΡΝΑ, της ΔΕΗ Ανανεώσιμες, της ΕΛΙΚΑ, της Solar Power Plant και όλων των μονοπωλίων της ενέργειας.

Επιπρόσθετα, οι μεγάλοι ενεργειακοί όμιλοι των ΑΠΕ επιταχύνουν την υλοποίηση ώριμων μελετών και έργων που εγκρίθηκαν με το θεσμικό πλαίσιο που ετοίμασαν διαχρονικά οι κυβερνήσεις, με τις κατευθυντήριες γραμμές της ΕΕ, αφού η ΕΕ έχει ήδη αποφασίσει -με βάση τις νέες ιεραρχήσεις στην πολεμική οικονομία – το 30% των κονδυλίων της «πράσινης μετάβασης» να τα μεταφέρει στην πολεμική βιομηχανία. Στην παραγωγή μέσων καταστροφής και την κατασκευή υποδομών πολεμικής προετοιμασίας, με στόχο τον γρήγορο εξοπλισμό για μια γενικευμένη σύγκρουση. 

Ως «Λαϊκή Συσπείρωση» παλεύουμε  μαζί με τις επιτροπές αγώνα, τους κατοίκους, τους φορείς του λαϊκού κινήματος, ενάντια στην επέλαση των πράσινων αρπακτικών. Μόνο ένα καλά οργανωμένο κίνημα, που θα συνδυάζει τον αγώνα ενάντια στην επέλαση των μονοπωλίων των ΑΠΕ, με τη διεκδίκηση μέτρων στήριξης του λαϊκού εισοδήματος από την ακρίβεια και θα στοχεύει τους πραγματικούς ενόχους, μπορεί να βάλει εμπόδια στο έγκλημα που συντελείται στο Λασίθι και σ’ όλη την Κρήτη.  

Απαιτούμε η κυβέρνηση να πάρει πίσω τους αντιπεριβαλλοντικούς νόμους που δίνουν γη και ύδωρ στους επιχειρηματικούς ομίλους για την εγκατάσταση αιολικών, φωτοβολταϊκών πάρκων και σταθμών αποθήκευσης ενέργειας.

Απαιτούμε ρεύμα φθηνό για τον λαό.  Στην Ενέργεια και στα καύσιμα: Γενναία μείωση και πλαφόν στην τιμή πώλησης. Κατάργηση όλων των έμμεσων φόρων και του ΦΠΑ στην Ενέργεια και στα καύσιμα. Απειθαρχία στους ευρωπαϊκούς και δημοσιονομικούς «κόφτες», κατάργηση του χρηματιστηρίου Ενέργειας και αξιοποίηση της λιγνιτικής παραγωγής για φθηνό ρεύμα. Καμία διακοπή ρεύματος σε λαϊκά νοικοκυριά-μικρούς επαγγελματίες-αγρότες σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. 

Ταυτόχρονα, αποκαλύπτουμε πως για να έχει φθηνή Ενέργεια ο λαός πρέπει να συγκρουστεί με τη στρατηγική της αστικής τάξης. Πως για να κερδίσει ο λαός πρέπει να χάσει το μεγάλο κεφάλαιο. Η σταθερότητα, που όλα τα αστικά κόμματα  επικαλούνται, σημαίνει αστάθεια στη ζωή του λαού. Η δική τους σταθερότητα είναι τα κέρδη των λίγων, οι δεσμεύσεις τους σε Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ, η πολιτική που φορτώνει συνεχώς νέα βάρη στον λαό.

Σήμερα, είναι περισσότερο εφικτό και αναγκαίο από ποτέ η Ενέργεια να μετατραπεί σε κοινωνικό αγαθό και σε αυτήν τη βάση να υπάρξει αξιοποίηση όλων των πηγών Ενέργειας και ισόρροπη ανάπτυξή τους, με σεβασμό στο περιβάλλον. Βασική προϋπόθεση για αυτά είναι να φύγει από τη μέση το κέρδος, να μετατραπούν σε κοινωνική ιδιοκτησία τα μέσα παραγωγής, μεταφοράς και διανομής Ενέργειας. 

Η ίδια η ζωή επιβεβαιώνει πως η κερδοφορία του κεφαλαίου και η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών αλληλοαποκλείονται. Όσο το ρεύμα αποτελεί εμπόρευμα και η Ενέργεια πεδίο κερδοφορίας, τόσο θα επιδεινώνεται η κατάσταση σε βάρος των εργαζομένων και του λαού. 

Το πραγματικό δίλημμα είναι αν θα συνεχίσουμε να μετράμε τις ανάγκες μας με το «κοστολόγιο» των κερδών ή θα διεκδικήσουμε τη ζωή που μας αξίζει,  σε  σύγκρουση με την επικίνδυνη πολιτική κυβερνήσεων – ΕΕ,  για τη διέξοδο  από τη βαρβαρότητα που βιώνει ο λαός.-