Αντάρτικα Ανέκδοτα

Πιλάλησε…

Διηγούταν ένας παλιός ευρυτάνας αντάρτης ότι κάποτε ένας από τους μαχητές, πρώην κλαρίτης, μην αντέχοντας άλλο την εξουθενωτική πείνα έκανε το λάθος κι άρπαξε από κάποιο χωράφι ένα λάχανο που το ‘κρυψε κάτω από το χιτώνιό του για να μην το πάρει χαμπάρι ο καπετάνιος. Ύστερα καμώνονταν ότι τάχα πρήστηκε η κοιλιά του και πόναγε.

Όμως ο καπετάνιος τον μυρίστηκε και λέει σε έναν άλλο αντάρτη γιατρό:

-“Εγχείρησέ τόνε τώρα, μην πεθάνει”!

Πάγωσε ο καημένος ο… απαλλοτριωτής και τρέμοντας σύγκορμος πετάει στο άψε σβήσε το λάχανο στον αέρα και δώστου… το κόβει πέραααα στα ποδάρια σαν το λαγό!

Ξεπνεώθηκαν στα γέλια οι υπόλοιποι αντάρτες από πίσω ενώ… το λάχανο επανήλθε σύντομα στο χωράφι του.

Ο παρεξηγημένος

Μια φορά μπήκε ένα αντάρτικο σώμα σε ένα χωριό των Αγράφων. Όπως ξέρουμε οι διαταγές τότε ήταν απαράβατες ιδίως σε ζητήματα ηθικής τάξης για να μην εκτίθεται το απελευθερωτικό κίνημα στους ορεσίβιους λόγω των αυστηρών ηθών της εποχής. Έτσι απαγορευόταν δια ροπάλου έστω και να κοιτάξει ένας αντάρτης την κόρη ή τη γυναίκα κάποιου χωρικού.

Μια νέα και ολίγον ζωηρή χήρα, πήγαινε κι έφερνε, κουνάμενη και λυγάμενη, πίτες, μεζέδες και κρασί στους αντάρτες που είχαν καταλύσει στην πλατεία του χωριού. Και δώστου να γεμίζει η όμορφη κυρά τα ποτήρια σκύβοντας κάθε τόσο επιδεικτικά με αποτέλεσμα να διαφαίνονται πλούσια τα ελέη από το μπούστο της.

Ένα ανταρτόπουλο όλο και λοξοκοίταγε στα κρυφά. Κι εκεινής όμως το βλέμμα κάθε άλλο παρά αδιάφορο ήταν απέναντι στο νεαρό!

Ε, δεν άντεξε κι ο ανταρτάκος και κάποια στιγμή εκεί που η χήρα πηγαινοερχόταν με τα καλούδια, τη ρωτάει το όνομά της.

Πετάγεται τότε σαν σφαίρα ο επικεφαλής και του λέει:

-“Δεν έχουμε πει ωρέ, να μην μιλάτε στις γυναίκες του χωριού;;; Συμμαζέψου γιατί θα μας πάρουν με τις πέτρες οι Αγραφιώτες.”

Κι ο ανταρτάκος…

-“Ναι καπετάνιο μ’, αλλά τούτη εδώ χήρα είναι, λες να παρεξηγηθεί ο… πεθαμένος;;;”

Η περιουσία

Πορεύονταν κάμποσοι ΕΛΑΣίτες έξω από ένα χωριό των Κτημενίων γνωστό για το συντηρητισμό του προπολεμικά.

Εκεί που πήγαιναν συναντάνε έναν τσοπάνο χλιμένο και ρακένδυτο με 2-3 ψωρόγιδες.

-“Γεια σου πατριώτη”.

-“Καλώς τα παιδιά. Πούθε έρχεστε και ποιοι είστε;;;”

-“Αντάρτες του ΕΛΑΣ είμαστε μπάρμπα”.

Πάγωσε ο τσοπάνος.

-“Δηλαδή κομμουνιστές είστε μωρέ;; Απαπαπά, Θεός φυλάξοι!!”

-“Όχι όλοι, αλλά εσύ τι φοβάσαι και κάνεις έτσι ωρέ άνθρωπε;;;”

-“Ε να, άμα ‘ρθείτε σεις στα πράματα κάηκαμε, θα μας πάρετε την περιουσία.”

Ο καπετάνιος τον κοιτάζει από την κορφή ως τα νύχια και βλέποντας τα ξηλωμένα γουρνοτσάρουχα που φορούσε, βγάζει ένα βελόνι και του λέει :

-“Ορίστε μπάρμπα, πάρε ένα βελόνι δώρο από μένα να ράψεις… την περιουσία σου!!!”