Ένα αδημοσίευτο ποίημα του Γιώργου Δ. Μπίμη
Κυκλοφορεί απ’ τις εκδόσεις Γκοβόστη η νέα ποιητική συλλογή του Νίκου Σουβατζή, “Στον αιώνα των ξένων”. Ακολουθώντας το κόκκινο νήμα της μνήμης, αναζητώντας τα ίχνη μιας παλιάς ουτοπίας…
Τρία ποιήματα τριών σπουδαίων Ελλήνων ποιητών, με αφορμή τη σημερινή «Παγκόσμια Ημέρα Ποίησης»
“Αυτά τα πρόσωπα με τρομάζουνε τις νύχτες και αυτά τα χέρια που χαράζουνε τον ουρανό, αυτές οι φωνές που ξαναγυρίζουνε και ακούγονται πέρα από τον αγέρα…”
“Όμως απ’ της ζωής το βυθό κι άλλοι άνεργοι ανεβαίνουν Βγαίνουν στην επιφάνεια Ανασαίνουν κι έρχονται να σε συναντήσουν Σου δίνουν το χέρι τους…”
“Η Θέμις είναι μια κυρία, με σεβασμό να της μιλάτε κι εσείς που στέκεστε γωνία, μα και εσείς που την πηδάτε.”
“Στην εποχή μας όπως και σε περασμένες εποχές άλλοι είναι μέσα στη φωτιά κι άλλοι χειροκροτούνε.”
“Ψυχές που αναδύονται ψηλά Κι οι συγγενείς μέσα στον πόνο Οι μνήμες τους σαν τα καρφιά Ματώνουν και πληγώνουν μόνο…”
Δυο ανέκδοτα ποιήματα του Γιώργου Ηρακλέους
