“Τώρα η Νύχτα τελειώνει…Παθοί και μαθοί ξέρουν, όταν η μάχ’ η μεγάλη δοθεί, για να μην ξαναχάσουνε τη λεφτεριά τους, θ’ αφανίσουνε πρώτα τα ντόπια θεριά τους.”
“Η θυσία τους παράδειγμα για όλες τις γενιές Το όραμά τους ένας κόσμος δίκαιος κι ειρηνικός Στους τάφους τους σπαρμένες δάφνες πολλές Αθάνατοι που πάντοτε θα λούζονται απ’ το φως.”
“…Ο γυάλινος φόβος Παραμονεύει μέσα στις φλέβες μας. Το αίμα σου έγινε ιώδιο Και χρωματίζει Το χειμερινό τζάμι της απουσίας σου…”
Για Όλους τους Ανθρώπους με την κατάρα της προσφυγιάς στην ψυχή και της Ελπίδας το φως στα μάτια για μια “άλλη” Πατρίδα!
Σε πρώτη ακρόαση παρουσιάστηκε το ποίημα της Παλαιστίνιας ποιήτριας Ζέινα Αζάμ, «Γράψε το όνομα μου μαμά» μελοποιημένο από το συνθέτη Γιώργο Κοφινά αφιερωμένο στα παιδιά της Παλαιστίνης
“Γελάει ο άνεμος και γνέφει του κυμάτου πανσέληνος κι εσύ κρατάς σβηστό φανάρι μα έπαιξες το τελευταίο σου ζάρι στ’ άσπρο φτερό σινιάλο του θανάτου…”
“…Αθάνατοι όλοι. Αθάνατα όλα. Δεν πρέπει Να φοβάσαι το θάνατο ούτε στα δεκαεφτά Μήτε στα εβδομήντα. Δεν υπάρχει θάνατος, Ούτε σκοτάδι. Υπάρχει μόνο φως και αλήθεια…”
Αδημοσίευτο ποίημα, αφιερωμένο “Στους δεκαπέντε αδικοχαμένους του Αιγαίου”
“Τα γνωστά της ξηράς βλέπουν και το βράδυ ξαναγυρίζουν…”
“Δεν ξέρω πολλά πράγματα, είναι αλήθεια, αλλά με κοίμισαν με όλα τα παραμύθια… και ξέρω όλα τα παραμύθια. “
