“Θα ξαναβλαστήσουν, φτερωτά από χυμούς, δίχως φθινόπωρο, λείψανα απ’ το σώμα μου που χάνω σε κάθε πληγή. Γιατί είμαι σαν το αποψιλωμένο δέντρο που ξαναβλασταίνει: γιατί έχω ζωή ακόμα. “
Αδημοσίευτη ποίηση του Γιώργου Δ. Μπίμη
“…μόνο γιατί μπορώ να βγάζω το καπέλο μου στους πρωινούς εργάτες, γι’ αυτό και μόνο μπορώ να ξεριζώσω με τα νύχια μου τις βάσεις των πυραύλων!”
“Τώρα, με βλέπετε που ξαναζωντάνεψα και φοβάστε. Δεν κρατάω σπαθί, παρά μόνο σβήστρα…”
“Κάτου σημάδια που έμπηξε το Ψέμα! Τα ταξίματα φέρτε στης Αλήθειας της ιερής το βωμό και τα σφαχτάρια. Στον τόπο απάνου όχι πολέμων κάστρα· τα σκολειά χτίστε!…”
“Είστε το Ζάλογγο, ο Διάκος και ο Άρης Ο Δημοσθένης, ο Ωρίωνας, οι σύντροφοι οι πρώτοι Διακόσιοι εσείς του κόσμου όλη η νιότη Κομμουνιστές αθάνατοι στου θάνατου την κόψη!”
“Είναι που πάντα οι εχθροί εμάς θα βρίσκουν μπρος τους, καθώς κανένας δεν γερνά στο κόκκινο απάνω…”
Σε μια θερμή, συγκινητική και υψηλής αισθητικής πολύμορφη εκδήλωση, πραγματοποιήθηκε η παρουσίαση της εξαιρετικής ποιητικής συλλογής “Πυγολαμπίδες” του διεθνούς φήμης και υψηλού κύρους μαέστρου Δημήτρη Αγραφιώτη, στο Μέγαρο Μουσικής Αθηνών,
“Τώρα η Νύχτα τελειώνει…Παθοί και μαθοί ξέρουν, όταν η μάχ’ η μεγάλη δοθεί, για να μην ξαναχάσουνε τη λεφτεριά τους, θ’ αφανίσουνε πρώτα τα ντόπια θεριά τους.”
“Η θυσία τους παράδειγμα για όλες τις γενιές Το όραμά τους ένας κόσμος δίκαιος κι ειρηνικός Στους τάφους τους σπαρμένες δάφνες πολλές Αθάνατοι που πάντοτε θα λούζονται απ’ το φως.”
