“Τους εκτελεστές τους κατάματα κοιτάζουν Μπρος στη θέα του θανάτου δε δειλιάζουν. Τα στήθη άφοβα πρόταξαν μπροστά στα πολυβόλα, Γενναίοι σαν αρχαίοι θεοί ως τη στερνή τους ώρα…”
“Όλη η ζωή στραμμένη στην κάννη, όλη η ζωή χωράει σ’ ένα όνειρο Αυτό το δικό σου όνειρο, το όνειρο εκατομμυρίων ανθρώπων Που το κρατάνε ξάγρυπνο τις νύχτες να φέγγει τη δική του αλήθεια ως τη ρόδινη αυγή…”
Στις 29 Απρίλη 1930, έφυγε από τη ζωή η Μαρία Πολυδούρη, από τις πιο χαρακτηριστικές παρουσίες της μεσοπολεμικής μας ποίησης. Δυναμική και ανατρεπτική και ταυτόχρονα εύθραυστη, έζησε μόλις 28 χρόνια αναζητώντας και πιστεύοντας στην ιδανική ευτυχία που ποτέ δεν συνάντησε…
“…μία η λέξη, μία η λύση: ΑΠΕΡΓΙΑ οι νεκροί μας ακολουθούνε σε σειρά, ανάστησε τους με τους αγώνες! “
Σαν σήμερα, στις 29 του Απρίλη 1863, γεννήθηκε και, στις 29 του Απρίλη 1933, έφυγε από τη ζωή ο μεγάλος ποιητής, Κωνσταντίνος Καβάφης.
“…με κουβάλησαν να δω ανάμεσα στους τάφους της μάνας μου τον ύπνο. Κι αφού ποτέ δεν είχα δει την όψη της εγώ, τη φώναξα μπροστά στους πεθαμένους να τη δω…”
“Η μάσκα την απανθρωπιά κρύβει και η υποταγή της ανθρωπιάς το φανέρωμα…”
“-Ελάτε ρε καριόληδες, κάν΄ τε κατάσχεση!… Δεν σας χρωστώ, μου χρωστάτε… Όλα πάρτε τα… Πάρτε τα όλα για να σωθεί η πατρίδα…”
«Σάς είδα κάτου από την πύρινη βροχή,/ με τα πλακάτ και τα σκουτιά τα ματωμένα…» – Το ποίημα που ο Νίκος Καββαδίας αφιέρωσε στην «Πανσπουδαστική» λίγες μέρες πριν από το πραξικόπημα της 21ης Απρίλη 1967
“Πώς να ξέρεις τα βράδια Στους εφιάλτες να μην παραδίνεις τα όνειρά σου Πού να βρεις λόγια παρηγοριάς Για τα παιδιά τα ραγισμένα γιασεμιά…”
