Δίπλα μου-αξέχαστη λεπτομέρεια αυτή-ήταν ο ηθοποιός Νίκος Βασταρδής, ντυμένος στα μαύρα με ένα κόκκινο γαρύφαλλο στο χέρι. Αυτός ήταν ο άνθρωπος που με έπιασε από το μπράτσο και μου είπε: «Σκύψε, κορίτσι μου, τρέξε να σωθείς», όταν άρχισαν οι μολότοφ να πέφτουν βροχή και οι καλοί στυλοβάτες των απελευθερωτών του Κωνσταντίνου Καραμανλή να πυροβολούν αδιακρίτως!
“Από εκείνες τις νύχτες με τα συνθήματα εκείνων των παιδιών. προσπαθώ να χτίσω στον έρωτα της ζωής παλάτι στον ήλιο εκεί να συναντήσω τα όνειρα τους που θα ‘ρθουν σα μεγάλη νίκη να συναντηθούμε.”
“Εδώ Πολυτεχνείο – πενήντα ένα χρόνια μετά κι η εξέγερση έχει γραφτεί στην ιστορία κάθε χρόνο η νεολαία στου Νοέμβρη τις δεκαεφτά φωνάζει ακόμη για Ψωμί – Παιδεία – Ελευθερία για την καλύτερη ζωή που μας στερούν Εμπρός για της γενιάς μας τα Πολυτεχνεία! “
“Με τα στήθια ξέσκεπα μπροστά στις κάνες, μορφές υπέροχες, Αλέξανδρε και Διομήδη, ονόματα από μέταλλο και φως!…”
“Γιατί εκείνα τα παιδιά, ήταν της καταιγίδας γιοί της θύελλας αδέρφια κι έπεσαν μέσα στην φωτιά ήλιο να πιούν και λευτεριά κι είχαν ατσάλι στην ψυχή και στα γυμνά τους χέρια!”
“Όραμα οι καλύτερες μέρες τα λόγια λένε χωρίς να καλπάζει η εποχή καταπάνω σου χωρίς να κατασπαράζει των ανθρώπων την κάθε άνοιξη…”
“Οι ελπίδες κομματιάστηκαν από χθες. Το σήμερα δολοφονήθηκε μαζικά μες τους δρόμους της Βηρυτού και Παλαιστίνης…”
Έφυγε από τη ζωή ο Μιχάλης Γκανάς, ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους ποιητές μας και στιχουργούς.
“Κατεβαίνει ο Ντοστογιέφσκι στα κατάβαθα των κατέργων, στα σπίτια ανοχής, στα πιο φριχτά βάραθρα του βίτσιου και της κακοτυχιάς. Μας δείχνει πόσο σχετικές είναι οι ιδέες που μας διδάξανε, για την ηθική και την ανηθικότητα…”
“Μαζί τους είναι κει κι ακολουθούν όλοι όσοι έφυγαν άδικα σε φυλακές και εξορίες. Στο σύρμα, στη συκιά, στις πέτρες, στην πείνα και στα βουνά. Στα βασανιστήρια τα φριχτά…”
