Δεν θα πάψω να γράφω ποιήματα για πρόσφυγες και μετανάστες γιατί το έζησα στο «πετσί μου» και μπορώ να ιστορίσω το απύθμενο μέγεθος της τραγωδία τους! Ακόμη πονάω σαν τότε, δυνατά, επίμονα και για Πάντα! ΔΕΝ ΞΕΧΝΑΣ ΠΟΤΕ! ΟΤΙ ΚΙ ΑΝ ΓΙΝΕΙ! ΟΠΟΥ ΚΙ ΑΝ ΖΕΙΣ!
Η δηλούσα Ηλέκτρα Στρατωνίου
“Χρόνοι πολλοί στα κόκκινα των λέξεων διαστήματα, να πατούν οι στίχοι κι ο εξορισμένος να ξεστομίζει την στράτα με την ταραχή στο βλέμμα του αθάνατου, με την προσμονή μιάς πλατείας γεμάτης λιόχαρα παιδιά…”
“Στην Παλαιστίνη σταυρώνουνε χιλιάδες μικρούς χριστούς και συ δεν έχεις ούτε ψίχουλο ντροπής για το ποτάμι αίματος που τρέχει…”
“…για όλα χρειαζότανε μόνο η ανοχή σου.. Δεν ενοχλείσαι τώρα πια στη θέα των πτωμάτων, ο θάνατος που έτρεμες, ήρθε με τη σιωπή σου.”
“Από δω και πέρα μια κόκκινη γραμμή θ’ αφήνει το μαχαίρι στο ψωμί σας θα μάθετε αναγκαστικά να κατασκευάζετε ξύλινα φυτώρια σε εμπόρους της σειράς θα προστρέχετε για τις παραγγελίες των θουρίων…”
«Τα επιτεύγματα του υπαρκτού σοσιαλισμού υπήρξαν τα καθημερινά μας παραδείγματα. Όπως και η προοπτική μιας άλλης κοινωνίας, η δύναμη για τη συνέχιση των επιδιώξεών μας…»
Σαν σήμερα, έφυγε από τη ζωή ο γιατρός και ποιητής, Μάρκος Αυγέρης, από τους πρωτοπόρους των προοδευτικών Ελληνικών Γραμμάτων στον 20ο αιώνα και θεμελιωτής της θεωρίας και της κριτικής της λογοτεχνίας στην Ελλάδα
Στον δοκιμαζόμενο Παλαιστινιακό λαό
“…σπίτι, δουλειά έρωτες επίγειους μια εκδρομή περαστική στην επιφάνεια της χαράς μ’ έγνοια τους την αγωνία των άλλων…”
Ποίημα της Αγγελικής Ραυτοπούλου για το μονόπρακτο «Η καμπαρντίνα»
