“Ήταν η ώρα που το ακρωτήρι μένει γυμνό κι ο κόσμος στενεύει στα σπίτια σ’ αυτό το μικρό ψαροχώρι που είχαμε δίχως φως συνηθίσει.”
“Κυνική ομολογία Πρόστυχη τρομολαγνεία Λόγια δυσοίωνου καιρού Ενός πολυβραβευμένου λαλίστατου πρωκτού Αεριζομένου εκτενώς Δημοσίως και Διεθνώς…”
“Οι Πολέμαρχοι Αγαμέμνονες Θα χαθούν Οι Τροίες δεν θα πέσουν Ακαταμάχητη η ωραία Ελένη Συνεχίζει Στην αιωνιότητα της ομορφιάς”
Απαγγελία των… άτακτων στίχων που έγραψε ο “Ευρυτάνας ιχνηλάτης” προς τιμήν του ΠρωτοΚαπετάνιου Άρη!
“Η εκμετάλλευση πετιέται σε ένα κάδο απορριμμάτων, ο οποίος ήταν κάπου εκεί κοντά. Ένα νέο δέντρο μεγαλώνει στο ίδιο σημείο, από ένα σποράκι που φύτεψε η ίδια…”
“Θυσία, στο μυροβόλο μονοπάτι της Ανάστασης, στο δίκιο του μόχθου, της τιμημένης ψυχής της εργατιάς.”
“Μια φιγούρα στο τζάμι, μια γραμμή στην παλάμη η ψυχή ραγισμένο γυαλί. Μια μορφή σ’ ένα τοίχο, μια ρωγμή μέσ’ στον ήχο, μια βοή που φωνάζει: ζωή…”
“Θε να σε πείσουν, για την πατρίδα σου τάχα, να πολεμήσεις. Όχι το χώμα, το νερό, τα σπίτια, τους ανθρώπους. Μα τα καράβια τους, τις βάσεις τους, τα κέρδη και τις επενδύσεις…”
“Πεθαίνουν τα όνειρα πριν γεννηθούν, αέρας ξερνάει φαρμάκι. Διαλέγω να μείνω εκτός εποχής κι ονειροπλόκο παιδάκι…”
“Μα τα παλικάρια τα 200, της Καισαριανής, για το όνειρο και σήμερα παλεύουν, εδώ, πάνω στην Γη!”
