“Θε να σε πείσουν, για την πατρίδα σου τάχα, να πολεμήσεις. Όχι το χώμα, το νερό, τα σπίτια, τους ανθρώπους. Μα τα καράβια τους, τις βάσεις τους, τα κέρδη και τις επενδύσεις…”
“Πεθαίνουν τα όνειρα πριν γεννηθούν, αέρας ξερνάει φαρμάκι. Διαλέγω να μείνω εκτός εποχής κι ονειροπλόκο παιδάκι…”
“Μα τα παλικάρια τα 200, της Καισαριανής, για το όνειρο και σήμερα παλεύουν, εδώ, πάνω στην Γη!”
“Τον παράδεισό μου βρήκα στου ντελάλη τις φωνές, στο σφυρί τον είχαν βγάλλει κερδοσκόποι και ληστές…”
“Σοδειάς αρχέγονη ηδονή Αδούλωτη του Κάμπου ψυχή Περηφάνεια για τη Μάνα Γη Το υπέρλαμπρό της Φως…”
“Σ’ αυτήν την γη με έχουν σπείρει τραμουντάνες, μα ονειρομάνες με παραμύθια με κοιμίζαν παιδικά. Μύθοι για δράκους, ξωτικά και βασιλειάδες, μα γι’ αφεντάδες ποτέ καμμιά τους δεν ξεστόμισε μιλιά…”
“…ο νόμος πάντα τους προστατεύει, δεν έχουν να φοβηθούν τίποτα, οι λογιστές και οι δικηγόροι τους, ξέρουν καλά αυτά τα κόλπα, για να πετύχουν το μέγιστο κέρδος…”
“Η επιστροφή στο “μεσαίωνα” δρομολογείται. Δυστοπικές εμπειρίες αφάνταστης ωραιότητας κοσμούν τους πίνακες των μελλοντικών ζωγράφων.”
“…σε μία-δύο μέρες, θα χτυπήσει πάλι πένθιμα η καμπάνα, ακόμα μια κηδεία, ο ένας στο χώμα, ο άλλος στα σίδερα…”
“Αν χρειαστεί μες στη φωτιά θα πέσει κι ας την κάψει γιατί μέσα στις φλόγες της μπορεί να εξαγνιστεί κι αυτός ο ξένος ο βραχνάς ίσως για πάντα πάψει όταν από τις στάχτες της θα ξαναγεννηθεί.”
