Η αβάσταχτη ελαφρότητα του μετεκλογικού και ταυτόχρονα προεκλογικού ξανά μανά, αναλυτικού πυρετού περί το είναι και το φαίνεσθαι του αποτελέσματος, ώρες ώρες δεν αντέχεται.

Το πιάνουμε το νήμα από κει που το φτάσαμε. Ένα ύψωμα με καλύτερη θέα και ψηλότερο στασίδι. Ούτε μεθύσαμε, ούτε ζαλιστήκαμε.

Στο σύνδρομο του ξεχασμένου λαού είναι διακριτά μερικά κυριολεκτικά διαστροφικά συμπτώματα, όπως αυτό της επιλεκτικής μνήμης - αμνησίας.

Σ' αυτές τις εκλογές το ευρωNATOικό αστικό σύστημα έχει κατεβάσει το βαρύ του πυροβολικό, όχι σε επίπεδο προσώπων ή κομμάτων, αλλά ιδεολογικών παραπλανητικών βλημάτων.

Δεν έχουν αφήσει τίποτε όρθιο κι ύστερα καμώνονται πως θα 'ρθουν οι κομμουνιστές και θα τα γκρεμίσουν όλα!

Καράβι χωρίς κατάρτι είναι καρυδότσουφλο. Γι' αυτό η μάχη δίνεται για ένα ΚΚΕ γερό, σταθερό, διεκδικητικό, ενισχυμένο, που κρατάει το λαό μακριά από τις Σειρήνες και ικανό να καπετανεύει τη ζωή και την τύχη του, με την πείρα του παρελθόντος...

Κι αν πιστεύω στην Ανάσταση του Ανθρώπου είναι γιατί βγάζει έξω από το χρηματιστήριο τη διαπραγμάτευση της ζωής ως μετοχή, στα χέρια των επενδυτών της προδοσίας και της υπολογισμένης εξουσίας.

Άνοιξε πάλι η μαύρη ατζέντα. Αυτή που ανοίγει κάθε φορά πριν από τις εκλογές και γεμίζει με μουτζούρες την ήδη γκρίζα πραγματικότητα, με ορατό κι αόρατο στόχο να μη φανεί και να μην ακουστεί πουθενά το φως των λαϊκών ονείρων.