Σε ένα τέτοιο έδαφος αποδοχής μιας συνεχούς αηδιαστικής και απειλητικής για τη ζωή βαρβαρότητας...πάμε σε δημοτικές και περιφερειακές εκλογές παλεύοντας και ελπίζοντας ότι η ευωδιά της αγωνιστικότητας και της ανθρωπιάς, που αναδίδεται από τ...

Εκείνο το λαϊκό ρητό, η θυμοσοφία που θα λέγανε και οι σπανίζοντες λόγιοι του τόπου, ότι ...ο βρεγμένος τη βροχή δεν τη φοβάται, εδώ και δυο βδομάδες έχει τιναχτεί στον αέρα.

Μες στον παρατεταμένο χαμό και συμφορά, μας ξεφύτρωσε κι ένας καινούριος όρος που θα είναι πιπίλα άλλοθι, κυρίως στην Ευρώπη, αλλά και γενικώς στη Δύση...

Μετά το έγκλημα στον καταπέλτη, όπως με σπάνια ευστοχία το αποκαλούμε πια, τράβηξα μια διαχωριστική γραμμή, σε ό,τι με αφορά, από κείνο το σύνηθες, άβυσσος η ψυχή του ανθρώπου.

Αυτό το εγκαυματικό και τραυματικό, από κάθε άποψη, μεταπανδημικό καλοκαίρι έχει μια ηθική, πολιτική και αισθητική στεγνωμάρα, μια ξηρασία, που θα χρειαστεί όχι ένα αλλά πεντακόσια φεστιβάλ της ΚΝΕ, για να κατέβει λίγη υγρασία, λίγη δροσιά ...

Κι όμως, η ζωή είναι πιο δυνατή από τον θάνατο. Και οι επιζήσαντες της κάθε στάχτης βρίσκουν τρόπους να χτίσουν, και με λάσπη και με αίμα και με σκέψη και με φωνή.

Όταν η εξουσία και δη η αστική εκλεγμένη μιλάει μόνο με τους μεγάλους, τότε οι... μικροί βρυχώνται και δεν τους ακούει. Νομοτελειακό;

Κανένα έθνος, καμιά πατρίδα, καμιά ομάδα, όσο κι αν πονέσει, δεν θα φτάσει ποτέ την οδύνη της μάνας, του γονιού που χάνει το παιδί του μες στο παράλογο, το κτηνώδες και αναίτιο.