Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Άσε το παράθυρο ανοιχτό» του Γιώργου Μολέσκη

“Από ένα παράθυρο μπορείς να φύγεις, μπορείς και να γυρίσεις,
μπορείς να πεις μια καλημέρα στο γείτονά σου,
να ρίξεις ένα σύνθημα στο σύντροφο που περνά τυχαία,
μπορείς, τέλος, ν’ ανεμίσεις μια σημαία. Πολλά πράγματα,
μπορεί να σημαίνει ένα ανοιχτό παράθυρο..”

Ο Γιώργος Μολέσκης γεννήθηκε το 1946 στο χωριό Λύση. Φοίτησε στο Αγγλικό Κολλέγιο Λευκωσίας και στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας, από το οποίο απέχτησε πτυχίο (Μ.Α.) στη ρωσική λογοτεχνία και διδακτορικό δίπλωμα (Ph.D.) στη φιλολογία.

Εργάστηκε στις Πολιτιστικές Υπηρεσίες του Υπουργείου Παιδείας και Πολιτισμού της Κύπρου, όπου κατείχε τη θέση του Ανώτερου Μορφωτικού Λειτουργού. Από το 2007, που αφυπηρέτησε, μέχρι το 2013, ήταν ο Εκτελεστικός Σύμβουλος/διευθυντής του Ιδρύματος Συμφωνική Ορχήστρα Κύπρου. Διετέλεσε, επίσης, πρόεδρος σε διάφορα πολιτιστικά σωματεία και επιτροπές (Πνευματική Στέγη Λευκωσίας, Πολιτιστικό Κέντρο Βλαδίμηρος Καυκαρίδης, Επιτροπή Κρατικών Βραβείων Λογοτεχνίας, Εθνική Επιτροπή Ευρωπαϊκού Βραβείου Λογοτεχνίας). Από το 2013 μέχρι το 2017 ήταν πρόεδρος της Ένωσης Λογοτεχνών Κύπρου.

Έχει τιμηθεί με Κρατικό Έπαινο και Κρατικό Βραβείο Ποίησης στην Κύπρο, καθώς και με το Μετάλλιο Πούσκιν, της Ένωσης Ρώσων Συγγραφέων. Είναι, επίσης, επίτιμο μέλος της Κρατικής Ακαδημίας Σλαβικού Πολιτισμού της Ρωσικής Ομοσπονδίας.

Από το 1967 μέχρι σήμερα εξέδωσε δώδεκα ποιητικές συλλογές, δυο συγκεντρωτικούς τόμους ποιημάτων, μια συλλογή διηγημάτων και πέντε βιβλία με μεταφράσεις ποίησης. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται: Μεγάλο που ήταν το φεγγάρι, ποιήματα, Κύπρος 1980, Περαστική άνοιξη, ποιήματα, Κύπρος 1984, Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, Σύννεφο με παντελόνια. Εισαγωγή – μετάφραση – σχόλια, Εκδόσεις Τα τραμάκια, Θεσσαλονίκη 1995, Το νερό της μνήμης, Κύπρος 1998, Από το ελάχιστο, Λευκωσία 2001, Ρώσοι ποιητές του εικοστού αιώνα, Εκδόσεις Μεσόγειος (Πανεπιστήμιο Κύπρου και Ελληνικά Γράμματα), Αθήνα 2004, Αναμονή βροχής, ποιήματα, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2008, Σύγχρονοι Τουρκοκύπριοι ποιητές. Απόπειρα επικοινωνίας, Εκδόσεις Τόπος, Αθήνα 2010,  Το ημιτελές ποίημα, ποιήματα, Εκδόσεις Μεταίχμιο, Αθήνα 2014, Όταν ο ήλιος μπήκε στο δωμάτιο, διηγήματα, Εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2017, Κάθε Ιούλιο επιστρέφω, Εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2019 Ρωσική ποίηση 20ου αιώνα, Εισαγωγή – Μετάφραση – Σημειώσεις, Εκδόσεις Βακχικόν, Αθήνα 2018.

Εννέα ποιητικές του συλλογές μεταφράστηκαν και εκδόθηκαν σε ξεχωριστά βιβλία στη Γαλλία, Ιταλία, Σερβία, Ρουμανία, Βουλγαρία και Αλβανία.

Το ποίημα «Άσε το παράθυρο ανοιχτό» ανήκει στη συλλογή “Μεγάλο που ήταν το φεγγάρι” (1980) που εμπεριέχεται στον συγκεντρωτικό τόμο “Γιώργος Μολέσκης, Αναμονή Βροχής, Ποιήματα 1980-2001” (εκδ. Μεταίχμιο, 2008).

* Το βιογραφικό σημείωμα προέρχεται από τον διαδικτυακό χώρο του ποιητή.

Άσε το παράθυρο ανοιχτό

Όταν θα ‘ρθουν να με πάρουν, ν’ αφήσεις το παράθυρο ανοιχτό
κι άσε τους να φωνάζουν και να απειλούν. Πες τους
πως ένα παράθυρο ανοιχτό είναι ένα πέρασμα στον κόσμο,
είναι ένας δρόμος που σε ενώνει με τον κόσμο.
Από ένα παράθυρο μπορείς να φύγεις, μπορείς και να γυρίσεις,
μπορείς να πεις μια καλημέρα στο γείτονά σου,
να ρίξεις ένα σύνθημα στο σύντροφο που περνά τυχαία,
μπορείς, τέλος, ν’ ανεμίσεις μια σημαία. Πολλά πράγματα,
μπορεί να σημαίνει ένα ανοιχτό παράθυρο.

Κι αν με σκοτώσουν, κράτησέ με εδώ,
πλάι στο ανοιχτό παράθυρο.
Μην τους αφήσεις να με πάρουν. Πες τους
πως εδώ μπαίνει ο ήλιος και του χαϊδεύει τα μαλλιά,
πως απεδώ το φως μπαίνει γραμμή μεσ στην καρδιά του,
πως θα περάσει το πρωί ο ψωμάς κι ο γαλατάς και ο εργάτης,
θα ‘ρθουν να παίξουν τα παιδιά
κι ύστερα θα τον δώσουμε της γης χωρίς μεγάλα λόγια.

Κι ας μείνει το παράθυρο ανοιχτό για όσους
θα ‘ρχονται και θα φεύγουν, περαστικούς, αγωνιστές, νεκρούς, 
παιδιά, εργάτες. Ας μείνει έτσι ανοιχτό σαν την καρδιά μας
να κοιτάζει κατάματα τους φονιάδες.

“Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα”: Δείτε όλα τα ποιήματα εδώ.

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: