«Ο Φώντας Λάδης και ο Στάθης έχουν διαλέξει πλευρά της Ιστορίας» – Παρουσιάστηκε η έκδοση «Οι έξη δράκοι της Ιντσόν» (ΒΙΝΤΕΟ-ΦΩΤΟ)
Στο κατάμεστο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» παρουσιάστηκε η καινούργια έκδοση «Οι έξη δράκοι της Ιντσόν», το πρώτο κόμικ που κυκλοφορεί η «Σύγχρονη Εποχή» με κείμενο του Φώντα Λάδη και σκίτσα του Στάθη.
Στο κατάμεστο βιβλιοπωλείο της «Σύγχρονης Εποχής» στην Αθήνα την Τρίτη 23 Ιούνη παρουσιάστηκε η καινούργια έκδοση «Οι έξη δράκοι της Ιντσόν». Πρόκειται για το πρώτο κόμικ που κυκλοφορεί η «Σύγχρονη Εποχή» με κείμενο του Φώντα Λάδη και σκίτσα του Στάθη.
Την εκδήλωση άνοιξε ο υπεύθυνος της «Σύγχρονης Εποχής» και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Δημήτρης Ξεκαλάκης, ο οποίος επισήμανε πως «το βιβλίο, που παράλληλα με την αισθητική απόλαυση και την ψυχαγωγία που προσφέρει, συμβάλει στην αγωγή, την επικοινωνία, υπηρετεί τη διάδοση ιδεών και αξιών, αποκτά από αυτήν την άποψη παιδαγωγικό και μορφωτικό χαρακτήρα. Το γεγονός ότι μέσω του βιβλίου περιγράφεται, αναπαρίσταται και εξηγείται με διαφορετικούς τρόπους και ανάλογα με τις συνθήκες η πραγματικότητα στην ενότητα και στη διαφορετικότητά της, μπορεί να ασκεί σημαντική επίδραση στη διαμόρφωση του τρόπου σκέψης του αναγνώστη (…) Στις σημερινές συνθήκες των αδιεξόδων του καπιταλισμού, η επιβολή της κυρίαρχης ιδεολογίας αποκτά νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά που αφορούν στην προσπάθεια ελέγχου της συνείδησης κι αυτό εκφράζεται και με την εκδοτική δραστηριότητα και το βιβλίο. (…) Το γεγονός ότι η δημιουργία γενικά αντιμετωπίζεται ως εμπόρευμα, διαμορφώνει ένα ασφυκτικό πλαίσιο για την ίδια και ακόμα περισσότερα εμπόδια προκειμένου αυτή να φτάσει στον φυσικό αποδέκτη, τον αναγνώστη εν προκειμένω (…) Οι δημιουργοί στη συντριπτική τους πλειοψηφία ασφυκτιούν σε ένα κάθε άλλο παρά φιλικό περιβάλλον για το έργο τους. Έχει δυσκολέψει η σχέση τους με τους αναγνώστες. Ένας μεγάλος όγκος έργων είτε δεν φτάνει, είτε γίνεται δύσκολα γνωστός στο ευρύτερο κοινό. Πολύ αξιόλογες εκδόσεις μένουν στην αφάνεια (…) Έτσι, οι ίδιοι οι καλλιτέχνες, οι επιστήμονες, οι συγγραφείς δεν μπορούν να παραμένουν ουδέτεροι. Με τη στάση και το έργο τους, αντικειμενικά, διαλέγουν μετερίζι και όχθη στην ταξική πάλη, διαλέγουν με ποιον θα πάνε και ποιον θα αφήσουν».
Μιλώντας για τους δημιουργούς, ο Δ. Ξεκαλάκης είπε ότι «ο Φ. Λάδης και ο Στάθης έχουν διαλέξει πλευρά της Ιστορίας. Έχουν δημιουργήσει τη δική τους πορεία. Το αποτέλεσμα της συνάντησής τους και στην παρούσα έκδοση επιβεβαιώνει και την ποιότητα και τη γνήσια προοδευτικότητα. Δύο ταλαντούχοι δημιουργοί, κυρίως, όμως, δύο ακούραστοι εργάτες της τέχνης που υπηρετούν, αναγνωρισμένοι και καταξιωμένοι στον χώρο της καλλιτεχνικής δημιουργίας, φορώντας στη διαδρομή τους συνειδητά τα ταξικά τους γυαλιά, δύο δημιουργοί που το έργο τους έχει διαμορφώσει σχολή στο αντικείμενό τους, μιλούν μέσα από την τέχνη τους για τον πόλεμο στην Κορέα. Η συνύπαρξή τους στο κόμικ “Οι έξη δράκοι της Ιντσόν” δεν είναι μόνο μια επιτυχημένη και αισθητικά άρτια στη μορφή συνάντηση του σκίτσου με την αφήγηση.
Το στοιχείο της πλοκής και του αστυνομικού μυστηρίου δένεται με το δίκιο ενός λαού που σφαγιάστηκε σε έναν από τους πιο αιματηρούς πολέμους και με έναν ιδιαίτερο συμβολισμό σηματοδοτείται ότι οι λαοί παίρνουν την εκδίκησή τους».
Ολοκληρώνοντας την ομιλία του, αναφέρθηκε στη «Σύγχρονη Εποχή», λέγοντας ότι «συνεχίζει για περισσότερο πλέον από μισό αιώνα, στον αντίποδα των επιδιώξεων της αστικής τάξης, να συμβάλλει στη δημιουργία και ενίσχυση ενός πλατιού μορφωτικού ρεύματος, προκειμένου η νεολαία, τα λαϊκά στρώματα να έρθουν σε επαφή με ό,τι πιο προοδευτικό και ριζοσπαστικό γέννησε και γεννά η ανθρώπινη σκέψη. Σύνθημά μας είναι “Η γνώση είναι δύναμη” γιατί γνωρίζουμε καλά ότι, όταν η γνώση κατακτάει τις μάζες, γίνεται η υλική δύναμη που μπορεί να φέρει τα πάνω-κάτω».
Στη συνέχεια, τον λόγο πήρε ο συγγραφέας και δημοσιογράφος Γιάννης Ράγκος, ο οποίος ευχαρίστησε τη «Σύγχρονη Εποχή», τον Φώντα Λάδη και τον Στάθη για την πρόσκληση. Αναφέρθηκε στη διαδρομή του Φώντα Λάδη με το είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας: από το υπερασπιστικό άρθρο του στον “Ριζοσπάστη” στις 25.7.1982, σε μια εποχή που το είδος της αστυνομικής λογοτεχνίας δεν είχε την ίδια απήχηση με σήμερα, το βιβλίο “Άνθρωποι και κούκλες”, όπου για πρώτη φορά εμφανίζεται ο ήρωάς του Φοίβος Μαύρος, τον οποίο συναντάμε ξανά στους “Έξη δράκους”, τη δημιουργία της Ελληνικής Λέσχης Συγγραφέων Αστυνομικής Λογοτεχνίας, τη συλλογή 11 νουάρ διηγημάτων με τίτλο “Το τελευταίο ταξίδι”, μεταξύ των οποίων ήταν και “Οι έξη δράκοι της Ιντσόν”.
Ο Γ. Ράγκος, κλείνοντας, ανέφερε πως «δεκαεφτά χρόνια μετά, ο Φώντας Λάδης μεταφέρει αυτό το αριστούργημα σε κόμικ σε συνεργασία με τον Στάθη (…) δεν πρόκειται για ένα κλασικό αστυνομικό διήγημα, είναι νουάρ, κατ’ εξοχήν πολιτικό και υπαρξιακό ταυτόχρονα».
Ο σκιτσογράφος Πάνος Ζάχαρης ευχαρίστησε το εκδοτικό του ΚΚΕ και τους δύο δημιουργούς για την ευκαιρία που του έδωσαν να μιλήσει για το έργο. Μιλώντας για τον Στάθη, είπε ότι «τον θεωρεί δάσκαλό του», ενώ για τα έργα του είπε πως «εκτός από απολαυστικά αναγνώσματα, είναι συγγράμματα με την απόλυτη έννοια της λέξης».
Για το κόμικ επισήμανε ότι «είναι καρπός δύο ιερών τεράτων» και σημείωσε πως «η είσοδος ταλαντούχων δημιουργών και η έκδοση πολλών αξιόλογων δημιουργιών καταρρίπτει την εντύπωση χαμηλής ποιότητας στον χώρο του κόμικ (…) Το συγκεκριμένο βιβλίο, που φέρει την υπογραφή δύο τεράστιων δημιουργών και κυκλοφορεί από το εκδοτικό του ΚΚΕ, δίνει ένα βάρος παραπάνω για το κόμικ γενικά. Είναι μια δουλειά που δεν σε αφήνει να την αφήσεις από τα χέρια σου (…) Είναι βαθιά αντιπολεμικό βιβλίο που δεν εκβιάζει τη συγκίνηση, δεν είναι ένα πασιφιστικό έργο. Φωτίζει την αγριότητα και την ωμότητα του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Είναι τραγικά επίκαιρο, αφού, διαβάζοντάς το, δεν μπορείς να μην αναλογιστείς την ευκολία και την παρρησία που εμπλέκουν τη χώρα μας στις ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, την κουλτούρα των φέρετρων και συνολικά το εκρηκτικό μείγμα που χαρακτηρίζει την εποχή μας και που μπορεί να γεμίσει με πολλούς δράκους. Γι’ αυτό, το βιβλίο δεν είναι απλά απολαυστικό, αλλά σημαντικό, χρήσιμο, μια εικονογραφημένη φωνή που πρέπει να ακουστεί».
Παίρνοντας τον λόγο, ο Φώντας Λάδης εξήρε τη συνεργασία του με τον Στάθη, η οποία έχει ξεκινήσει ήδη από το 1985. Αφού αναφέρθηκε στην πορεία αυτής της συνεργασίας, τόνισε πως το κόμικ «ήρθε σαν ώριμο φρούτο των αναγκών της λεγόμενης Β΄ Βιομηχανικής Επανάστασης (1870-1914, ζωντανό συμπλήρωμα στις μεγαλουπόλεις του καπιταλισμού. Είναι η στάση και η κίνηση, η επιλεγμένη διακοπή της ροής, το κλάσμα του δευτερολέπτου από καρέ σε καρέ που ο αναγνώστης μπορεί να επιμηκύνει όσο θέλει. Είναι η αποστασιοποίηση και κωδικοποίηση της δράσης και κυρίως των ηρώων. Ενηλικιώθηκε την περίοδο 1930-1950 μετά από την έκδοση αυτοτελών εκδόσεων. Έρχεται μέσα στους κραδασμούς και τους σπασμούς της Ρωσικής Επανάστασης η ανάγκη της διάδοσης των νέων ιδεών με έναν νέο τρόπο σε ένα επαναστατημένο, αλλά αναλφάβητο κοινό. Έτσι, φτάσαμε στη χρήση της αφίσας, με την προσθήκη σύντομων περιεκτικών μηνυμάτων ή συνθημάτων που συνοδεύουν την εικόνα».
Αναφέρθηκε στον Μαγιακόφσκι με τα περίφημα «παράθυρα Ρόστα», σειρά από εικόνες και κείμενα που διαδέχονται η μια την άλλη με μοντέρνα εικαστική γλώσσα, και τον Μπρεχτ με την έμπνευση που έδωσε σε αρκετούς κατοπινούς δημιουργούς και θεωρητικούς των κόμικς. Υπογράμμισε πως «το κόμικ είναι ένα μέσο που ιδιαίτερα προσιδιάζει στον αγώνα για κοινωνική αλλαγή και μπορεί να υπηρετήσει με επιτυχία τις ιδέες που προωθούν αυτήν την αλλαγή».
Τέλος, μιλώντας για το έργο και τον ήρωά του, είπε «πως στόχος είναι η ψυχαγωγία του αναγνώστη» και ακόμα πως «στην πλοκή ιδιαίτερη σημασία έχουν οι τελικές σκέψεις, στα ευρήματα που ανακύπτουν από τα μυστήρια. Το βασικό ερώτημα είναι τι κάναμε για να εμποδίσουμε το έγκλημα (πόλεμος, καταστροφή). Γιατί γίνεται ένας πόλεμος; Γιατί, αφού γνωρίζουμε τις αιτίες που οδηγούν σε αυτόν, δεν φροντίσαμε να τις προλάβουμε στη γέννησή τους; Οι αντικειμενικοί παράγοντες επιτρέπουν την αποτροπή τους;».
Τον κύκλο των ομιλιών έκλεισε ο Στάθης. Μιλώντας για την ένατη τέχνη (κόμικ), την χαρακτήρισε «θυελλώδη κόρη του 20ού αιώνα, μια μουρλή θυγατέρα της λαϊκής λογοτεχνίας». Τόνισε, ακόμα, πως «είναι μια τέχνη για τις μάζες, όπως όλες οι τέχνες του 20ού αιώνα. Είναι τέχνες πολιτικές. Τα κόμικς της μαζικής τέχνης είναι τέτοιας γκάμας, που περιλαμβάνουν από την περιπέτεια έως το αστυνομικό, από την επιστημονική φαντασία έως την αποτύπωση έργων της κλασικής λογοτεχνίας. Δεν σηκώνουν προπαγάνδα που η αντίδραση θα μπορούσε να χρησιμοποιήσει. Από τη φύση τους μας εξοικείωσαν με τη λογοτεχνία, απογαλακτίστηκαν από αυτήν, καταθέτοντας τη δική τους πρόταση στις μάζες».
Για τον ήρωα, Φοίβο Μαύρο, ο Στάθης ανέφερε πως «είναι ένας χαρακτήρας με όλα τα στοιχεία της μπρεχτικής αποστασιοποίησης και, ταυτόχρονα, ενός μαγκάκου ήρωα στις λαϊκές συνοικίες μετά από έναν αγώνα ποδοσφαίρου. Είναι αντιφατικός χαρακτήρας που έρχεται να απαντήσει σε αιώνια ερωτήματα που απαντήθηκαν διαφορετικά μέσα στον χρόνο. Από την άλλη, ο χαρακτήρας του βοηθού του Στεβή είναι η απλότητα που χρειαζόμαστε για να μην παραφρονήσουμε. Ο ήρωας είναι γοητευτική φιγούρα που έχει να κάνει με το νουάρ, με την περιγραφή πραγμάτων στο μεταίχμιο».
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με τη μουσικό Χρύσα Κωτάκη, η οποία έπαιξε τραγούδια από τη σειρά «Ανατομία ενός εγκλήματος» σε στίχους Φ. Λάδη.
Αμέσως μετά, οι δημιουργοί υπέγραψαν τα βιβλία τους, τα οποία έγιναν ανάρπαστα.
