Αγγελική Ραυτοπούλου – Ηθικός στρατός

Μέρα που μας ξημέρωσε στα όπλα της αγάπης,
να ονειροδέρνονται οι σκιές της όμορφης απάτης,
να γέρνει ο νους στους αριθμούς, στην γνώση, στην κρεμάλα
και να ‘ναι ο πλανήτης μας μιά σταθερή διχάλα..

Μιά διαθήκη ψέλνεται ολημερίς στην χώρα
και φάλτσα τα ονόματα στην κάθε μας την ώρα,
κάθε λαός να σέρνεται στο νεύμα του θανάτου
και να ‘ναι η πατρίδα μας υπήκοος Πιλάτου..

Μας έχουν μάθει μιά παλαιά Εβραίων διαθήκη,
Αβράμηδες κι Ισάκηδες να μας ζητούν την νίκη
και μία λέξη μοναχά που πέρασμα σημαίνει
να είν’ στον νου και στην καρδιά σαν σφαίρα καρφωμένη.

Ο ηθικός τους ο στρατός μοναδικός κι ωραίος,
να ξεκοιλιάζει τα παιδιά ένας θεός σπουδαίος,
κι από μακριά να σαλαγά πρόβατα και κατσίκες
Αμερικάνος ιερεύς σαν τους αρχαίους μύστες..

Η αγάπη με ευλόγησε, η αγάπη μ’ αρρωσταίνει
και στης αγάπης τ’ όνομα μου γνέφει η οικουμένη,
κι εγώ που μόνο ελληνικά έμαθα ν’ ανασαίνω
μονάχα το άγιο δίκαιο στον νου έχω γραμμένο..

Ο ηθικός μου ο στρατός είν’ των λαών το δίκιο
και μοναχά η λευτεριά είναι η λέξη με ήχο…

Αγγελική Ραυτοπούλου