Επέκταση του εμπάργκο κατά της Κούβας προωθούν οι ΗΠΑ – Ζητούν αποζημιώσεις για τις εθνικοποιήσεις αμερικανικών εταιρειών

Η κυβέρνηση Τραμπ ενεργοποιεί έναν παλιότερο νόμο του Μπιλ Κλίντον, επιτρέποντας την υποβολή μηνύσεων κατά 200 κουβανικών εταιρειών, σε μια κίνηση που προσπαθεί να ασκήσει πίεση στην Κούβα λόγω της αλληλεγγύης της προς το λαό της Βενεζουέλας.

Έντονη ήταν η αντίδραση του κουβανικού υπουργείου εξωτερικών στο άκουσμα της είδησης πως η αμερικανική κυβέρνηση σχεδιάζει να επεκτείνει το εμπάργκο, μηνύοντας μετά τις 19 Μάρτη 200 περίπου κουβανικές εταιρείες, που βασίστηκαν σε αμερικανικές επιχειρήσεις που εθνικοποιήθηκαν μετά την επανάσταση του 1959. ήδη από το 2017 αυτές οι εταιρείες είχαν μπει σε “μαύρη λίστα”. Η κίνηση αυτή της κυβέρνησης Τραμπ έχει ως νομικό υπόβαθρο ένα νόμο που υπέγραψε ο “προοδευτικός” Μπιλ Κλίντον το 1996, το νόμο Χελμς – Μπάρτον, σύμφωνα με το οποίο πρέπει να παρεμποδίζονται οι σχέσεις της Κούβας με άλλα κράτη και ιδρύματα του εξωτερικού.

Το τμήμα του νόμου που αφορούσε τις εθνικοποιημένες αμερικανικές επιχειρήσεις παρέμενε ανενεργό στα χρόνια που ακολούθησαν, ανασύρθηκε όμως από τον Ντόναλντ Τραμπ στα πλαίσια της όξυνσης της ιμπεριαλιστικής επιθετικότητας προς το νησί της Επανάστασης που επιδεικνύει από την πρώτη στιγμή της θητείας του. Δικαίωμα για μήνυση κατά των κουβανικών εταιρείων αποκτούν κατ’ αρχάς πολίτες των ΗΠΑ, μεταξύ τους και Κουβανοί εξόριστοι, ενώ σε όλους τους υπηκόους της χώρας απαγορεύονται οι οικονομικές συναλλαγές με τις επιχειρήσεις αυτές. Σε τριάντα μέρες θα αποφασιστεί αν και ξένες εταιρείες θα λάβουν το δικαίωμα μήνυσης ή αντίθετα θα μπορούσαν να γίνουν και οι ίδιες αντικείμενο νομικών διεκδικήσεων. Το χρονικό περιθώριο αυτό προφανώς δεν είναι άσχετο και με την προσπάθεια ώθησηες περισσότερων κρατών σε ενεργότερη στήριξη του πραξικοπήματος κατά της Βενεζουέλας. Αυτό θα μπορούσε να αφορά για παράδειγμα τις πολλές ισπανικές εταιρείες που δραστηριοποιούνται στην Κούβα.

Ο ακροδεξιός γερουσιαστής της Φλόριντα, κουβανικής καταγωγής ο ίδιος, Μάρκο Ρούμπιο, χαρακτήρισε την απόφαση ως “ισχυρό μήνυμα, ότι οι ΗΠΑ δεν μπορούν να κοιτούν άπραγες όσο το κουβανικό καθεστώς υποστηρίζει ακόμα τη δολοφονική μαφιόζικη οικογένεια Μαδούρο”. Ο πρόεδρος της Κούβας, Μιγκέλ Ντίας – Κανέλ απάντησε λακωνικά στις προκλήσεις αυτές μέσω τουίτερ: “Η κυβέρνηση των ΗΠΑ δείχνει την περιφρόνησή της προς τον υπόλοιπο κόσμο”.

Σύμφωνα με το κουβανικό υπουργείο εξωτερικών, η ενίσχυση του εμπάργκο αποτελεί “εχθρική πράξη” πολιτικών που αντιμετωπίζουν την Κούβα ως “αποικιακή ιδιοκτησία”. Η εφαρμογή του νόμου Χελμς – Μπάρτον για το συγκεκριμένο ζήτημα συνιστά κατάφορη παραβίαση του διεθνούς δικαίου και της κυριαρχίας ξένης χώρας. Επιπλέον, στην ανακοίνωσή του το υπουργείο επισημαίνει πως για όλες τις κρατικοποιήσεις είχαν προταθεί “δίκαιες και αρμόζουσες” αποζημιώσεις, τις οποίες οι ΗΠΑ είχαν τότε απορρίψει. Σύμφωνα με τον κουβανικό νόμο “υπεράσπισης της αξιοπρέπειας και της κυριαρχίας” πο ισχύει από τα τέλη 1996 ο νόμος Χελμς – Μπάρτον δεν έχει καμία νομική ισχύ στην Κούβα. Κάθε απαίτηση από την κουβανική κυβέρνηση θα πρέπει να βασίζεται στις αρχές της ισότητας και της αμοιβαιότητας, εν προκειμένω στην αναγνώριση του δικαιώματος της Κούβας να ζητήσει αποζημίωση από τις ΗΠΑ για το εμπάργκο και τις τρομοκρατικές ενέργειες που χρηματοδότησε η αμερικανική κυβέρνηση στο παρελθόν.

Υπενθυμίζεται ότι εδώ και χρόνια η γενική συνέλευση του ΟΗΕ στηρίζει το αίτημα της Κούβας για άρση του απάνθρωπου εμπάργκο σχεδόν ομόφωνα με εξαίρεση φυσικά τις ίδιες τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και ενίοτε μεμονωμένος συμμάχους – μαριονέτες που δεν υπερβαίνουν τα δάχτυλα του ενός χεριού.

Με πληροφορίες από junge welt

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Σχόλια

  • Ο/Η Ηλίας Τζαμουράνης λέει:

    Με τον Ιμπεριαλισμό δεν υπάρχει συμβιβασμός παρά μόνο η απόλυτη υποταγή, και μάλιστα μετά διασυρμού, αν προηγουμένως έχεις τολμήσει να “πουλήσεις τσαμπουκά”. Για να μην το ξανακάνεις και για παραδειγματισμό στους υπόλοιπους.
    Είναι οι σκληρές αλήθειες, που κρύβουν από τους Λαούς οι απανταχού ρεφορμιστές.
    Κι αν νομίζει και ο “δικός μας” εδώ, πως καθάρισε με ένα “διαβολικά καλός”, είναι γελασμένος. Και κυρίως ο Λαός, που χάφτει, η έστω κάνει πως χάφτει, το παραμύθι του.

    • Ο/Η vassilis λέει:

      “Με τον Ιμπεριαλισμό δεν υπάρχει συμβιβασμός παρά μόνο η απόλυτη υποταγή, και μάλιστα μετά διασυρμού, αν προηγουμένως έχεις τολμήσει να “πουλήσεις τσαμπουκά”. Για να μην το ξανακάνεις και για παραδειγματισμό στους υπόλοιπους.”
      Απόσπασμα από τον γνωστό “διάλογο” μεταξύ Αθηναίων και Μηλίων:
      ΜΗΛ. Ώστε δεν θα δεχτήτε, μένοντας εμείς ήσυχοι, να είμαστε φίλοι σας αντί εχθροί, σύμμαχοι όμως κανενός απ’ τους δυό σας;
      ΑΘ. Όχι, γιατί δεν μας βλάφτει τόσο η έχθρα σας όσο η φιλία σας η φιλία σας, στα μάτια των υπηκόων μας, θα ήταν απόδειξη αδυναμίας, ενώ το μίσος σας απόδειξη της δύναμής μας.

Κάντε ένα σχόλιο: