Η Ακρίτα έπαθε ΝΔ – “Κ. Κουτσούμπα, να σας θυμίσω τα σεξουαλικά σκάνδα επί Στάλιν στα Μπολσόι και το μαρτύριο της Κομανέντσι;”

Η Ακρίτα βάζει το δικό της κερασάκι στην αντικομμουνιστική εκστρατεία, με “επιχειρήματα” που θα ζήλευε ο Μακάριος Λαζαρίδης και λογική “ναι αλλά για τον Στάλιν και τον Τσαουσέσκου δε λέτε τίποτα…”

Τι κράτησε η Έλενα Ακρίτα, από τη μεστή ομιλία του Δ. Κουτσούμπα στη Βουλή, που περιέλαβε μεταξύ άλλων τους ακροδεξιούς βουλευτές της ΝΔ και τις πολιτικές τους αθλιότητες; Ότι δεν είπε τίποτα για όσα γίνονταν στη Σοβιετική Ένωση και άλλες σοσιαλιστικές χώρες: για τα “σεξουαλικά σκάνδαλα” στα μπαλέτα Μπαλσόι επί Στάλιν, τους βιασμούς και τις αυτοκτονίες στον χώρο της Τέχνης, και για το “ανείπωτο μαρτύριο” της Κομανέτσι, στα χέρια του γιου του Τσαουσέσκου.

Η εμβριθής και ψύχραιμη ανάρτηση στον τοίχο της έχει ως εξής.

Κύριε Κουτσούμπα, κατ’ αρχάς συγχαρητήρια για την δυναμική απάντησή σας στις αθλιότητες ΝΔκρατων για τον Αρη Βελουχιώτη. Όμως, να σας θυμίσουμε τα επί Στάλιν φρικαλέα σεξουαλικα σκάνδαλα που έγιναν επί Στάλιν στα μπαλέτα Μπολσόι; Τις κακοποιήσεις, τους βιασμούς, τις αυτοκτονίες που συνεχίστηκαν πολλές δεκαετίες στο χώρο της Τέχνης στη Σοβιετική Ένωση; Να σάς θυμίσουμε τα ανείπωτα μαρτύρια που πέρασε επί χρόνια η μεγάλη Νάντια Κομανέτσι στα χέρια του γιου του Τσαουσέσκου;

Δημοσιεύτηκε από Elena Akrita στις Πέμπτη, 25 Φεβρουαρίου 2021

Τι να πρωτοσχολιάσει κανείς αλήθεια; Τον ζήλο της Ακρίτα να πλειοδοτήσει στον αντικομμουνισμό της ΝΔ; Την ικανότητά της να διακρίνει το “ζουμί” από την ομιλία του ΓΓ και να το αναδεινύει ως κύριο και σημαντικό, την κατάλληλη στιγμή; Τις πολιτικές συμπάθειες που είχε η ίδια στο λεγόμενο “ΚΚΕ εσωτερικού” και τις προνομιακές σχέσεις που είχε με τη Ρουμανία του Τσαουσέσκου; Τα ασύγκριτα επιτεύγματα και την παρακαταθήκη που άφησε η Σοβιετική Ένωση στον χώρο του πολιτισμού και των τεχνών; Ή την τάση της να υιοθετεί αβασάνιστα τις πιο χυδαίες πτυχές και τα αφηγήματα της αντισοβιετικής, αντικομμουνιστικής μυθολογίας για την εποχή του Στάλιν -που είναι η περίοδος της σοσιαλιστικής οικοδόμησης- και τις αυτοκτονίες σπουδαίων καλλιτεχνών, που “ασφυκτιούσαν” επί σοβιετικής εξουσίας;

Το καλύτερο σχόλιο -ίσως- είναι ότι η ανάρτησή της πάει για ρεκόρ αρνητικών αντιδράσεων (“έλεος”, “λυπάμαι” κτλ). Ας ελπίσουμε πως δε θα το χρεώσει και αυτό στον Στάλιν ή τον Κουτσούμπα…

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Σχόλια

  • Ο/Η smrd λέει:

    Τωρα η κυρια Ακριτα ειναι κακια, αλλα με μια προχειρη αναζητηση στο ιστορικο της Katiousa θα βρει κανεις αρκετα αρθρα υπερασπισης της οταν τα ποσταρισματα της ηταν -θεωρητικα- κοντα στις αποψεις της ιστοσελιδας. Η κυρια Ακριτα τα τελευταια χρονια αλλη δουλεια δεν εχει παρα να τοποθετειται μεσω facebook επι παντως επιστητου (ακομη και για θεματα για τα οποια δεν εχει καμια ειδικη γνωση ωστε να θεωρειται βαρυνουσα η οποια αποψη της) και με τη συχνοτητα που ποσταρει στατιστικα καποτε θα ειναι και ευστοχη. Ωστοσο συνολικα οι θεσεις της ειναι κλασσικο δειγμα “αριστερας του σαλονιου” δηλαδη ΣΥΡΙΖΑ με ολιγη απο ΔΗΜΑΡ. Στην περιπτωση της παραστασης “ζητηται ψευτης” δε, ανελαβε εργολαβικα το ξεπλυμα της εταιριας παραγωγης “θεατρικες σκηνες” και προεβη σε χυδαια επιθεση στον Σεφερλη (δεν κρινεται η καλλιτεχνικη υποσταση του Σεφερλη για την οποια ολοι εχουμε ενστασεις), παιρνοντας το μερος των επιχειρηματιων και οχι των εργαζομενων στο χωρο της τεχνης, για να αναφερω ενα παραδειγμα σχετικο με την θεματολογια της επικαιροτητας. Ο λογος που γραφω ολο αυτο το “κατεβατο” ειναι γιατι πιστευω πως η ιστοσελιδα εκτιθεται οταν προβαλει οποιον “αριστεροφερνει”. Αρκετα τα παραδειγματα ηθοποιων που ειχαν βρει βημα εδω μεσα και τωρα εν μεσω των εξελιξεων δηλωνουν πως “επι τελους το ΣΕΗ κανει σωστα τη δουλεια του ανεξαρτητο απο κομματα”

    • Ο/Η Βασίλης Κρίτσας λέει:

      Αυτές είναι οι αναρτήσεις στην Κατιούσα με ετικέτα Έλενα Ακρίτα.

      http://www.katiousa.gr/tag/elena-akrita/

      Αν υπάρχει συγκεκριμένη διαφωνία για οποιαδήποτε από αυτές, να τη συζητήσουμε διεξοδικά.

      Από εκεί και πέρα.
      Μακριά από τη λογική “κακιά Ακρίτα-καλή Ακρίτα” ή καλοσύνης και μη του οποιουδήποτε προσώπου, υπάρχουν α. οι αντιφάσεις και β. η συγκεκριμένη ανάλυση μιας θέσης. Αν κάποιος εκφράζει κάτι σωστό, δεν υπάρχει λόγος να μην το προβάλουμε. Αν το ίδιο άτομο εκφράσει κάτι που ακυρώνει αυτή τη θέση, τότε ακυρώνει τον εαυτό του και εκτίθεται το ίδιο, όχι η Κατιούσα.
      Προβάλλουμε ή “επικροτούμε” μια συγκεκριμένη θέση για το περιεχόμενό της, όχι για τον φορέα της. Και δεν έχουμε λόγο να αναιρέσουμε κάτι, αν αυτοαναιρείται το πρόσωπο που την εκφέρει. Δεν παντρευόμαστε πολιτικά κανέναν, όταν αναδεικνύουμε μια εύστοχη σημείωση-δημόσια τοποθέτηση.

      Αντίστοιχο ήταν το σκεπτικό και στην περίπτωση της λογοκρισίας της Ακρίτα από την εφημερίδα της. Η υπεράσπιση της Ακρίτα στη συγκεκριμένη περίπτωση δε σημαίνει συμφωνία με όσα λέει-έχει πει γενικά (είναι το ίδιο ακριβώς με τη νηπιακή κριτική των δεξιών σχετικά με το δίκαιο αίτημα του Κουφοντίνα). Επίσης, η δική της περίπτωση έδωσε μια καλή αφορμή να γραφτούν συνολικά κάποια πράγματα για το κεφάλαιο λογοκρισία στη χώρα μας, που είναι πολύ χειρότερο από όσο νομίζει ο μέσος χρήστης των social media, που βαυκαλίζεται για την ελευθερία έκφρασης που έχει.

Κάντε ένα σχόλιο: