Σύλλογος Συγγενών Θυμάτων Τεμπών – Με απόφαση δικαστηρίου υιοθετείται το κρατικό αφήγημα του «ανθρώπινου λάθους»
«Η συγκάλυψη που επιχειρείται θα μας βρει απέναντι σε κάθε βήμα. Για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση, η μόνη απάντηση είναι η πλήρης αλήθεια και η τιμωρία όλων των υπευθύνων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!»
Αναλυτικά ο Σύλλογος αναφέρει: «Με την ολοκλήρωση των νομιμοποιήσεων παράστασης κατηγορίας και την εξέταση των πρώτων θεσμικών αιτημάτων κατά τη 10η και την 11η δικάσιμο (16 και 17 Ιουνίου), η εκδίκαση της υπόθεσης για το έγκλημα των Τεμπών εισήλθε σε μια τροχιά που επιβεβαιώνει περίτρανα τους χειρότερους φόβους μας για επιχείρηση συγκάλυψης.
Με την απαράδεκτη απόφαση του δικαστηρίου να κάνει δεκτή την παράσταση του ελληνικού Δημοσίου για την υποστήριξη της κατηγορίας, αγνοώντας προκλητικά την αντίθετη εισήγηση της εισαγγελέως, που είχε προτείνει την αποβολή του, επιβεβαιώνονται για μια ακόμα φορά όσα έχουμε αναδείξει για την επιχείρηση συγκάλυψης του εγκλήματος των Τεμπών με τη συνδρομή και της Δικαιοσύνης».
Καταγγέλλει το γεγονός ότι «το δικαστήριο επικρότησε την τακτική του Δημοσίου να στραφεί αποκλειστικά και μόνο εναντίον τεσσάρων χαμηλόβαθμων κατηγορουμένων – των τριών σταθμαρχών και του πρώην επιθεωρητή Διοίκησης του ΟΣΕ. Με αυτόν τον τρόπο το μεθοδευμένο και βολικό κυβερνητικό αφήγημα περί “ανθρώπινου λάθους” επανέρχεται στο προσκήνιο και κατοχυρώνεται πλέον και επισήμως εντός της δικαστικής αίθουσας, αφήνοντας στο απυρόβλητο τις διαχρονικές ευθύνες του κρατικού μηχανισμού και φυσικά των κυβερνήσεων, των πολιτικών προσώπων.
Την ίδια στιγμή που το Δημόσιο “οχυρώνεται” πίσω από αυτήν τη μεθόδευση, το δικαστήριο απέκλεισε από τη διαδικασία όχι μόνο τους Δικηγορικούς Συλλόγους αλλά και το Σωματείο Μηχανοδηγών, την Πανελλήνια Ενωση Προσωπικού Ελξης, ώστε να μην αναδειχθούν η πραγματική κατάσταση στον σιδηρόδρομο – ωρολογιακή βόμβα και οι διαχρονικές ευθύνες! Μέσα σε αυτό το κλίμα, η έγκριση της παράστασης των οικογενειών και για το αδίκημα της παράβασης καθήκοντος λειτούργησε ως μια αναγκαστική κίνηση ελιγμού, για τον κατευνασμό των δικαιολογημένων αντιδράσεων».
Ο Σύλλογος προσθέτει ότι «η γραμμή της συγκάλυψης συνεχίστηκε με την απόρριψη δύο κομβικών αιτημάτων των συνηγόρων υποστήριξης της κατηγορίας, τα οποία κυριάρχησαν στην 11η δικάσιμο. Το δικαστήριο αρνήθηκε να διαβιβάσει τα πρακτικά της δίκης στον ανακριτή του Αρείου Πάγου που ερευνά τον πρώην υπουργό Μεταφορών, Κώστα Αχ. Καραμανλή, ενώ απέρριψε και το αίτημα για προσκόμιση των εγγράφων επικοινωνίας μεταξύ του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και του πρώην υπουργού Υποδομών και Μεταφορών, Κωνσταντίνου Κυρανάκη, σχετικά με την παρουσία του Δημοσίου στη δίκη.
Στη συνέχεια η συντριπτική πλειοψηφία των συγγενών απαίτησε να γίνει δεκτό και το ανοιχτό, δημόσιο δικαστήριο με κάμερες και η φυσική παρουσία των υπευθύνων, ενώ η υπεράσπιση ζήτησε την καθολική απόρριψη των αιτημάτων».
Καταλήγοντας ο Σύλλογος ξεκαθαρίζει: «Το κρατικό έγκλημα δεν υποβαθμίζεται, δεν παραγράφεται και δεν κρύβεται πίσω από βολικά “ανθρώπινα λάθη”. Η συγκάλυψη που επιχειρείται θα μας βρει απέναντι σε κάθε βήμα. Για τις 57 ψυχές που ζητούν δικαίωση, η μόνη απάντηση είναι η πλήρης αλήθεια και η τιμωρία όλων των υπευθύνων, όσο ψηλά κι αν βρίσκονται. Για να μην υπάρξουν άλλα Τέμπη!».
