Α, φίλε καημένε Σε περίμενε ο έρωτας η ζωή σε περίμενε Δεν πρόλαβες να χαρείς ν’ αντισταθείς δεν πρόλαβες.
Το «Καλημέρα τριανταφυλλάκι» γράφτηκε από τον εξόριστο Μενέλαο Λουντέμη για την πεντάχρονη μοναχοκόρη του, Μυρτώ, που εκείνη την περίοδο βρίσκεται μαζί με την μητέρα της, Έμυ, εξόριστες κι οι δυο στο Τρίκερι…
Για το βιβλίο «Γεωγραφίες της Απουσίας», Σωτήρης Λυκουργιώτης, Κουρσάλ, 2021
Το Σωματείο γεννήθηκε. Δεν ήταν δυνατόν να μην το μάθουν τα αφεντικά. Στρίφνωσαν. Ο Βασίλης το κατάλαβε από τις εχθρικές ματιές που του ‘ριχνε τώρα το αφεντικό στα βουβά. Κι ήρθε η πρώτη σύγκρουση…
Έγινε η καρδιά μας πέτρα που θα κουβαλήσουν στα ξερονήσια του αύριο
“Είναι πανάρχαιο το κρίμα κι όλα προβλέψιμα σ’ αυτόν τον τόπο. Έτσι και με τον Καπετάνιο…”
“Βγες έξω, σύντροφε! Ρίσκαρε Τη δεκάρα, που ούτε δεκάρα πια δεν είναι Τον τόπο για ύπνο που πάνω του πέφτει η βροχή Και της δουλειάς τη θέση που αύριο θα χάσεις!…”
Από τα 20 συνολικά ποιήματα που έχει γράψει ο Τσε (όλα σχεδόν μεταξύ 1954-1956) αυτό είναι το μοναδικό, εξ όσων γνωρίζω, που έχει μελοποιηθεί (2011).
Ακόμη κι αν ένας λείπει άδικα όλοι είμαστε μόνοι στη γιορτή και το θρήνο
“Στο σπίτι της οικογένειας της Φαίδρας φιλοξενήθηκαν οι Νίκος Μπελογιάννης και Νίκος Πλουμπίδης, καθώς και άλλοι αγωνιστές, ενώ η ζωή της ίδιας και της οικογένειάς της την περίοδο εκείνη “αποτυπώθηκαν” στην ταινία του Νίκου Τζήμα “Ο Άνθρωπος με το Γαρύφαλλο” σημειώνει στην ανακοίνωσή του το Γραφείο Τύπου του ΚΚΕ
