Στρίψτε το λαρύγγι του κύκνου

Η πλατιά απήχηση που εμφανίζουν οι θέσεις του ΚΚΕ σε ανθρώπους που αντιλαμβάνονται πως οι προτάσεις που έχει καταθέσει για την αντιμετώπιση της επιδημίας είναι οι μόνες σωστές και ολοκληρωμένες, μακριά από φανφαρονισμούς και κόλπα του συρμού, φαίνεται πως σε ορισμένους προκαλούν τρομερή αναστάτωση.

Δεν μας έφτανε ο φόβος για τον κορονοϊό, η ανησυχία για τις αντοχές του δημόσιου συστήματος υγείας και ο προβληματισμός για το τι θα φέρει η επόμενη μέρα, έχουμε να αντιπαλέψουμε και την υποκρισία που επιδεικνύει μεγάλη μερίδα δημοσιολογούντων, που ψάχνει να εκμεταλλευτεί πολιτικά την κατάσταση, στοιχιζόμενοι πίσω από επικοινωνιακά τεχνάσματα που επιχειρούν να κρύψουν τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας.

Πώς αλλιώς να εξηγηθεί το γεγονός πως δημιουργούν θέματα εκεί που δεν υπάρχουν, που υπό άλλες προϋποθέσεις δεν θα τα ανακινούσαν καν; Μήπως πιστεύουν πως αυτά τα θέματα είναι πιο σημαντικά από την υποστελέχωση των δημόσιων νοσοκομείων, από την έλλειψη που παρατηρείται σε διαγνωστικά τεστ και σε ιατρικό εξοπλισμό; Ή, μήπως, είναι μεγαλύτερης αξίας απέναντι στις απολύσεις που σαρώνουν στον ιδιωτικό τομέα και στις οργανωμένες προσπάθειες που παρατηρούνται για να αποτελέσει ο κορονοϊός πρελούδιο αντιλαϊκών μέτρων;

Θα μπορούσαμε να συνεχίσουμε τα ερωτήματα, ρωτώντας για παράδειγμα γιατί είναι ολιγόλογοι απέναντι στην ανεκδιήγητη στάση που επιδεικνύει η Ευρωπαϊκή Ένωση σε μία τόσο κρίσιμη κατάσταση ή στην αδιαφορία με την οποία αντιμετωπίζει όσα συμβαίνουν στην Ουγγαρία, όπου ο πρωθυπουργός της, Βίκτορ Όρμπαν, με πρόσχημα την πανδημία, κατέβασε τα ρολά στη Βουλή, προσδίδοντας προηγουμένως υπερεξουσίες στον εαυτό του, που του δίνουν το δικαίωμα ακόμα και να φυλακίζει όποιον κρίνει πως «παραπληροφορεί» σχετικά με τον κορονοϊό.

Η αλήθεια είναι πως είμαστε μάρτυρες μιας κακιάς κοπής προπαγάνδας, που ξεφεύγει από τα όρια των «ακίνδυνων» ειδήσεων για το πώς περνάει το τάδε μοντέλο στην καραντίνα ή για το τι μαγειρεύει η δείνα ηθοποιός. Γίνεται πιο επιθετική, στοχεύοντας στην εύθραυστη, γεμάτη σκαμπανεβάσματα, ψυχολογία που είναι λογικό να έχουμε οι περισσότεροι όντας κλεισμένοι μέσα στο σπίτι μας.

Σκοπός τους είναι να συσκοτίσουν τις πραγματικές ανάγκες που υπάρχουν σήμερα στην κοινωνία και να αποπροσανατολίσουν τον κόσμο από τις αληθινές λύσεις, που φυσικά δεν έχουν καμία σχέση με επικοινωνιακά τεχνάσματα, όπως αυτό του πρωθυπουργού, που κάλεσε τους βουλευτές να παραχωρήσουν τη μισή βουλευτική τους αποζημίωση.

Θα περιμέναμε σίγουρα κάτι καλύτερο από έναν απόφοιτο του Harvard, αφού το εργαλείο που χρησιμοποίησε είναι μία από τις βασικές επικοινωνιακές τεχνικές που μαθαίνουν οι φοιτητές στο μάθημα του «Political communication» ή του «Crisis management» – περιμένουμε να μας διαφωτίσει σχετικά ο πρωθυπουργός των «αρίστων».

Φυσικά, έπεσαν αρκετοί στην παγίδα, από τη στιγμή μάλιστα που υπάρχουν τόσοι «καλοθελητές» για να επαινέσουν τον πρωθυπουργό, γράφοντας διθυράμβους για το «άστρο» του και την «πολιτική υπευθυνότητα» που επιδεικνύει. Αν, βέβαια, υπήρχε η στοιχειώδης ειλικρίνεια, από τη μεριά τους, θα αναγνώριζαν αμέσως πως αυτή είναι μια πρόταση που έχει επανειλημμένως πέσει στο τραπέζι στο παρελθόν από το ΚΚΕ (και μάλιστα για μόνιμη μείωση, που θα συνοδεύεται και από κατάργηση κι άλλων βουλευτικών προνομίων, και όχι για ευκαιριακή λόγω κορονοϊού), αλλά τότε «δεν πουλούσε», επειδή δεν είχε γίνει από τα χείλη που (δεν) θα θέλανε, γι’ αυτό και την προσπέρασαν.

Οι άνθρωποι αυτοί μπορεί στον επόμενο τόνο, που η πανδημία θα εισέλθει, όπως ισχυρίζονται οι επιστήμονες, σε φάση μεγαλύτερης έξαρσης στη χώρα μας, να γράφουν πως τα νοσοκομεία δεν ανταποκρίνονται επάξια, επειδή κάποιοι βουλευτές δεν έδωσαν τον μισό μισθό τους και όχι επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση περί άλλων τυρβάζει ή η κυβέρνηση μπουκώνει με χρήματα τις μεγάλες επιχειρήσεις, μπαλώνοντας με κουρέλια το «γυμνό» εθνικό σύστημα υγείας.

Πάντως, η αλήθεια είναι πως τόσο ο τρόπος με τον οποίο αντιμετώπισαν τον Ριζοσπάστη για το πρωτοσέλιδο που είχε την επ’ αύριον της απώλειας του Μανόλη Γλέζου, όσο και οι αντιδράσεις απέναντι στις δηλώσεις που έκανε η βουλευτής του ΚΚΕ, Λιάνα Κανέλλη, σχετικά με το θέμα των βουλευτικών αποζημιώσεων, στοχεύουν στο ίδιο πράγμα: να αμβλυνθεί η πλατιά απήχηση που εμφανίζουν οι θέσεις του ΚΚΕ σε ανθρώπους που αντιλαμβάνονται πως οι προτάσεις που έχει καταθέσει για την αντιμετώπιση της πανδημίας – προσλήψεις μόνιμου προσωπικού στις δημόσιες μονάδες Υγείας και επίταξη των ιδιωτικών μονάδων – είναι οι μόνες σωστές και ολοκληρωμένες, μακριά από φανφαρονισμούς και κόλπα του συρμού.

Ο διευθυντής σύνταξης της κολομβιανής εφημερίδας, El Espectador, είχε πει κάποτε στον νεαρό τότε – νομπελίστα συγγραφέα αργότερα – δημοσιογράφο, Γκαμπριέλ Γκαρσία Μάρκες, τη φράση «στρίψε το λαρρύγι του κύκνου», με την οποία τον καλούσε να μεταφέρει τα γεγονότα με σαφήνεια, καταδεικνύοντας την πραγματικότητα με ειλικρίνεια, χωρίς να τη φτιασιδώνει με στοιχεία της πλούσιας, αν μη τι άλλο, φαντασίας του.

Αυτό καλούμε και εμείς, από τη μεριά μας, με όση φωνή και δύναμη έχουμε, τους εγχώριους – νέους και πιο έμπειρους – δημοσιογράφους, σχολιαστές των social media και φυσικά κάθε μεμονωμένο πολίτη να κάνουν.

«Στρίψτε το λαρύγγι του κύκνου» για να μπορέσουμε την επόμενη μέρα να βγούμε και πιο δυνατοί και περισσότερο συνειδητοποιημένοι.

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

3 Σχόλια

  • Ο/Η ΑΧΠ λέει:

    Και η ανακοίνωση του έταιρου καππαδόκη. Τα πολλά LOL παραλείπονται…

    Άλλωστε ο ΣΥΡΙΖΑ ήδη από το 2012 παρακρατεί από τους βουλευτές του το 40% της αποζημίωσης για δράσεις αλληλεγγύης και την ενίσχυση του κόμματος ώστε να αποπληρώνονται όλες οι δανειακές υποχρεώσεις.

  • Ο/Η ΑΧΠ λέει:

    έτερος! Μα και “η εταίρα του καππαδόκη” δεν θα ήταν λάθος … όλες οι εταίρες και οι εταίροι μια εταιρεία … γμ τους τέσσερις μου τοίχους γμ.

  • Ο/Η Hispanista λέει:

    Για τη ακρίβεια η φράση «στρίψε το λαρύγγι (λαιμό) του κύκνου» προέρχεται από το γνωστότερο -ίσως- ποίημα του σημαντικότερου μοντερνιστή ποιητή του Μεξικού, Enrique González Martínez, με τον ομώνυμο τίτλο: Tuércele el cuello al cisne. . .

    (https://www.palabravirtual.com/index.php?ir=ver_voz1.php&wid=386&t=Tu%E9rcele+el+cuello+al+cisne…&p=Enrique+Gonz%E1lez+Mart%EDnez&o=Enrique+Lizalde+o+Gast%F3n+Melo)

    Το ποίημα γράφτηκε το 1910 (έτος που ξέσπασε η πρώτη μεγάλη επανάσταση του 20ου αιώνα, η μεξικανική) και σηματοδότησε τη ρήξη του Μαρτίνες με τον μοντερνισμό, ένα ποιητικό ρεύμα της Λατινικής Αμερικής που αναπτύχθηκε από την τελευταία δεκαετία του 19ου αιώνα έως και το τέλος της δεύτερης δεκαετίας του 20ου, κυρίως ως απάντηση στον ρεαλισμό και τον νατουραλισμό.
    Με “πατέρα” και κυριότερο εκπρόσωπό του τον Νικαραγουανό Ρούμπεν Νταρίο, ο μοντερνισμός ήταν ένα λογοτεχνικό κίνημα της αστικής τάξης που εξυμνούσε την ομορφιά της ζωής και της τέχνης, όντας παράλληλα ξεκομμένο από την “πεζή” πραγματικότητα (την άθλια πλευρά της οποίας βίωνε η εργατική τάξη εκείνη την εποχή και την περιέγραφε γλαφυρότατα ο νατουραλισμός).
    Σύμβολο του εν λόγω κινήματος ήταν ο Κύκνος, ο οποίος με την ομορφιά και τη χάρη του συμπύκνωνε όλα όσα ήθελε να πρεσβεύει ο μοντερνισμός. Άλλωστε το μανιφέστο του μοντερνισμού περιέχεται στο ποίημα “Ο Κύκνος” που δημοσίευσε ο Νταρίο στο πλαίσιο της συλλογής του “Azul” (1888).
    Σε κάθε περίπτωση, η φράση, έχει γίνει πλέον πολύ τυπική στον ισπανόφωνο κόσμο και σημαίνει -σε γενικές γραμμές- αυτό που αναφέρεται στο άρθρο: μίλα για την πραγματικότητα με ακρίβεια και ειλικρίνεια, χωρίς φτιασίδια και ψιμύθια…

Κάντε ένα σχόλιο: