“Μνημόσυνο Συντρόφισσα θα ‘ναι αυτή η Νίκη που δεν σε άφησαν να δεις…”
Τραγούδια καταγγελτικά, που αναφέρονται στη μάστιγα της μετανάστευσης που κυριαρχούσε στην κοινωνική ζωή της χώρας τη δεκαετία του ’60, τα Γράμματα από τη Γερμανία συνέβαλαν από την πλευρά τους στη δημιουργία μιας ιδιαίτερης σχολής πολιτικού τραγουδιού στη χώρα μας.
“Ανοιχτά φέρετρα τις νύχτες, τα σεντόνια των σπιτιών στους δρόμους της Παλαιστίνης, ανοιχτά στόματα γεμάτα θρήνο και γύρω οι καπνοί των νεκρών παιδιών…”
“Μιά καλημέρα κέντησε η μάνα στην γιορτή σου να ´χεις ανέμους αληγείς*και θάλασσα γλυκιά να μην οργώνεις με τον νου ολοένα την ταφή σου και να αλαργάρεις* ήσυχος σε Κοραλί στεριά..”
Σαν σήμερα, στις 21 του Ιούλη 1928, ο Κώστας Καρυωτάκης αποφασίζει να βάλει τέλος στη ζωή του και αυτοπυροβολείται με περίστροφο…
“Ενώ τα πάντα σκέπαζαν οι ήχοι της κερκίδας, σου πήρανε το πιάτο απ’ το τραπέζι. Στο όνομα μιας άρρωστης κι αόρατης πατρίδας, στην πλάτη σου παιχνίδι κάποιος παίζει…”
“Είμαστε αλυσοδεμένοι Από λερωμένα χέρια ξένα Η σημαία ξεσκισμένη Και τα νέφη αραδιασμένα…”
“Από το Παρίσι στις Βρυξέλλες και από το Βουκουρέστι στο Βερολίνο οι βιοπαλαιστές ξεσηκώνονται και ζώνουν την εξουσία μέχρι να την πνίξουν με την ίδια της τη θηλιά…”
“Γιατί τρομάζεις τώρα που συρρέουνε χιλιάδες; Ένα μερίδιο ζητάν απ’ όσα έχεις κλέψει, γιατί από τον τόπο τους, τους ρήμαξες τα πάντα και ήσυχος στα τείχη σου είσαι, είχες πιστέψει.”
«Η ζωή μου στάθηκε η ίδια η ποίησή μου και η ποίησή μου υπήρξε το στήριγμα όλων των αγώνων μου. Αν και πολλά βραβεία μού δόθηκαν, κανένα δεν μπορεί να παραβληθεί με το τελευταίο βραβείο. Να είμαι ο ποιητής του λαού μου…»
