"Μην κλαίτε το χαμό μου, δε χάθηκα. Εκτελώντας το εθνικό, λαϊκό και κομματικό μου καθήκον, πότισα κι εγώ με το λιγοστό αίμα μου, το δέντρο της εθνικής ανεξαρτησίας, της λαϊκής Ενότητας και λευτεριάς".

Η κατάστασή του ήταν ιδιαίτερα κρίσιμη. Δύο μέρες πριν, στις 323 μέρες απεργίας πείνας διέκοψε την απεργία πείνας και μεταφέρθηκε στην εντατική, όπου κατέληξε, καθώς, πλέον, το σώμα του δε μπορούσε να δεχθεί τους ορούς. Το αίμα ήταν ήδη ελά...