Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα: «Σε αυτή τη χώρα» του Μαχμούντ Νταρουίς

“Σε αυτή τη χώρα ζει
Η Κυρά η Αρχόντισσα,
Μήτρα της Αρχής·
Το όνομά της είναι Παλαιστίνη…”

Ο κορυφαίος Παλαιστίνιος ποιητής και ένας από τους μεγαλύτερους σύγχρονους Άραβες ποιητές και συγγραφείς, Μαχμούντ Νταρουίς, γεννήθηκε στις 13 του Μάρτη 1941, στο χωριό αλ-Μπίρουα της Γαλιλαίας.

Θεωρείται ο εθνικός ποιητής της Παλαιστίνης.
Το 1948, το χωριό που γεννήθηκε καταστράφηκε, κατά τη διάρκεια του Αραβο-ισραηλινού πολέμου. Η οικογένεια του εγκαταστάθηκε στο Νότιο Λίβανο και αργότερα, όταν επέστρεψε, στο Ντερ αλ-Άσαντ.
Το 1970 σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ της Μόσχας Πολιτικές Επιστήμες.
Αυτοεξορίζεται στον Λίβανο, την δεκαετία 1971 – 1982, όπου γίνεται θύμα και μάρτυρας των Ισραηλινών βομβαρδιστικών επιθέσεων.
Το 1973 προσχωρεί στην Οργάνωση για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης (PLO) και το 1988, ως μέλος του Εκτελεστικού Συμβουλίου της, έγραψε την Παλαιστινιακή Διακήρυξη της Ανεξαρτησίας.
Ιδρύει το 1981, το λογοτεχνικό περιοδικό “Αλ Καρμέλ”, για να βοηθήσει και μέσα από τον πολιτισμό, τον αγώνα του παλαιστινιακού λαού.
Το 1993 διαρρηγνύει τους δεσμούς με την (PLO), διαμαρτυρόμενος για τη συμφωνία του Όσλο.
Ο Μαχμούντ Νταρουίς πιάστηκε αρκετές φορές και φυλακίστηκε για τη δράση του. Έζησε 26 χρόνια εξόριστος.
Έφυγε από τη ζωή στις 9 Αυγούστου 2008.
Έγραψε πάνω από τριάντα ποιητικές συλλογές και πεζογραφήματα, που έχουν μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες και έχει τιμηθεί με πολλά διεθνή βραβεία.
Ποιητικές συλλογές —  Πουλιά με κομμένα φτερά (1960), Κλαδιά ελιάς (1964), Ένας εραστής από την Παλαιστίνη (1966), Το τέλος της νύχτας (1967), Η αγαπημένη μου ξυπνάει (1969), Προσπάθεια αρ. 7 (1974), Μνήμη για τη λήθη (1987), Κατάσταση πολιορκίας (2002), Το ίχνος της πεταλούδας (τελευταία ποιητική συλλογή του)  κ.ά.
Το ποίημα του Μαχμούντ Νταρουίς “Σε αυτή τη χώρα”, εμπεριέχεται στην συλλογή «Αραβική Ποίηση 20ός αιώνας» και από την ενότητα Παλαιστίνιοι ποιητές. Η επιλογή και η μετάφραση των ποιημάτων, είναι του Κωστή Μοσκώφ και η επιμέλεια του Αντώνη Φωστιέρη. (Εκδόσεις Καστανιώτη – 1994)
  Σε αυτή τη χώρα 
Σε αυτή τη χώρα 
Υπάρχουν πράγματα 
Που κάνουν τη ζωή ακόμα
Όμορφη:
Οι αμφιβολίες του Απρίλη,
Η μυρωδιά απ’ το ψωμί 
Που το φουρνίζουν την αυγή,
Το θάρρος μιας γυναίκας 
Μπρος στα πολυβόλα.
Οι απαρχές μιας αγάπης.
Το άγριο χορτάρι μες στις πέτρες.
Η φωνή μιας μάνας, φωνή
Κρεμασμένη στον ήχο μιας φλογέρας.
Ο φόβος του εισβολέα μπροστά
Στην άσβηστη μνήμη μας…
Σε αυτή τη χώρα
Υπάρχουν πολλά
Που κάνουν τη ζωή να αξίζει:
Το τέλος του Σεπτέμβρη,
Μια γυναίκα που μπαίνει
Στα σαράντα της
Όμορφη σαν ανθισμένη βερικοκιά.
Η ώρα του ήλιου στη φυλακή.
Η ομίχλη με σχήμα ενός σμήνους
Από περιστέρια.
Οι κραυγές οργής και οδύνης του λαού,
Γι’ αυτούς που χαμογελούν 
Ανεβαίνοντας 
Στο ικρίωμα —
Και που ξέρουν να πεθαίνουνε 
Χαμογελώντας.
Ο φόβος του τυράννου 
Για τα τραγούδια μας…
Σε αυτή τη χώρα υπάρχουν πράγματα 
Που κάνουν τη ζωή να αξίζει:
Σε αυτή τη χώρα ζει
Η Κυρά η Αρχόντισσα,
Μήτρα της Αρχής·
Το όνομά της είναι Παλαιστίνη…
— Κυρά μου Αρχόντισσα,
Αξίζω
Επειδή εσύ ‘σαι η Αρχόντισσά μου.
Αξίζει να υπάρχει κανείς,
Αξίζει να ζει κανείς 
Και για σένα να πεθαίνει…

“Κυριακή πρωί μ’ ένα ποίημα”: Δείτε όλα τα ποιήματα εδώ.

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: