Περί επικαιρότητος

Αλήθεια, τι αγώνας κι αυτός! Να είσαι με κάθε τρόπο στα μέσα -τα διαδικτυακά- να επιδεικνύεις το άχρηστο, αλλά κυρίως το προκλητικό έως εγκληματικό όταν γύρω σου καταρρέουν σπίτια, ζωές, αξίες.

Όταν οι συνάνθρωποι σου -άγνωστη λέξη μάλλον για τη “μεγαλειότητά σου”- στενάζουν από την ακρίβεια, την ανεργία, την αβεβαιότητα. Όταν σκοτώνονται στα εργατικά ατυχήματα, στα νυχτοκάματα να τα προλάβουν όλα.
Πραγματικά όμορφα πλάσματα που αγωνίζονται χωρίς ανάσα για μια αβέβαιη ζωή.

Λοιπόν, άκου “αυτοδημιούργητη’ και” σκληρά εργαζόμενη”, γέλα όσο θες με τους λογαριασμούς σου στην τράπεζα, δικαίωμά σου αναφαίρετο στο Σύστημα που στο επιτρέπει, αλλά μαζέψου λιγάκι. Τα πανέμορφα εργατικά κορίτσια ούτε κλαίνε, ούτε γελάνε, βλέποντας ανύπαρκτους λογαριασμούς τραπεζικούς. Αγωνίζονται καθημερινά για να προλάβουν αβάσταχτους λογαριασμούς για τα τρέχοντα. Μη στα αναλύσω, δε νομίζω ότι καταλαβαίνεις.

Στάσου προσοχή όμως κάποια στιγμή και άσε κάτω τη “βεντάλια” με τα 500άρικα.

Καλές διακοπές διαρκείας σου εύχομαι και μη νομίζεις πως σε ακολουθώ.
Το Σύστημα που υπηρετείς, φροντίζει να εμφανίζεσαι κι εκεί που δε σε σπέρνουν.

Φτου σκόρδα να μη σε ματιάσω!