Ανοιχτή Επιστολή προς τον κ. Υφυπουργό Πολιτισμού

Αχ! Κύριε Φωτήλα.

Έχω στεναχωρηθεί πάρα πολύ και θέλω να σας ζητήσω συγγνώμη.

Δεν ήξερα πραγματικά ότι ο Πολιτισμός και η Τέχνη γενικότερα, είναι αστικά κατάλοιπα και όσοι είμαστε ενταγμένοι στο ΚΚΕ, πρέπει μετά βδελυγμίας να αποστρεφόμαστε.

Μας κοροϊδεύουν τόσα χρόνια λοιπόν και μας άφησαν να πιστεύουμε πως τα Μεγάλα Έργα έχουν ως αποδέκτη τον κόσμο όλο, με λίγα λόγια -συγγνώμη κιόλας- τον Λαό.

Από την Αρχαία Τραγωδία έως άπαντα τα κλασικά αριστουργήματα Θεάτρου, μουσικής, εικαστικών τεχνών, λογοτεχνίας κλπ.

Στο κοντινό μου περιβάλλον, που ήταν σχετικώς αγράμματο (επιπέδου δημοτικού) και παντελώς άφραγκο (λόγω συνθηκών ιδεολογικής φύσεως) καλλιεργήθηκε μια εντελώς απατηλή άποψη περί Τέχνης.

Δεν ακούγαμε, επί παραδείγματι, τα τραγούδια που αρμόζουν στη φτώχεια και το μορφωτικό μας επίπεδο -δυστυχώς δεν υπήρχε λίστα- αλλά μεγαλοπιανόμαστε με όπερες και συμφωνική μουσική.

Βέβαια, η τάξη που εκπροσωπείτε μας έκανε ραδιοφωνικώς αυτό το δώρο, σπανίως (Μεγάλη Παρασκευή, καμμιά κηδεία)…

Αλλά υπήρχε πάντα τρόπος να “ξιπαστεί” ο φτωχός Λαός με “αταίριαστα” καλλιτεχνικά δρώμενα. Σ’ αυτό συνετέλεσε και η πληθώρα εξαιρετικών έργων, μεγάλων Δημιουργών που εμπνεύστηκαν από τους αγώνες των “άφραγκων” και “αγράμματων”.

Και όχι μόνο στη φτωχή μας χώρα. Και διεθνώς.

Αυτός ο Περισσός, κύριε Υφυπουργέ του Πολιτισμού μας, τι θέλει και χώνεται στα χωράφια σας. Τόσα Συνέδρια Λογοτεχνικά, τόσες συναυλίες με κλασικά έργα, τόσα Καλλιμάρμαρα φίσκα από Λαό, τόση ξιπασιά!

Κι όλοι εμείς, οι “ξεγελασμένοι” να τρέχουμε να γίνουμε κοινωνοί μιας Τέχνης που δεν είναι για μας. Πω! πω! Τι απάτη!

Αλλά φταίνε κι όλοι αυτοί οι σπουδαίοι που δε μας κατατόπισαν, να μας πουν εξ αρχής μέχρι πού να απλώσουμε τα συναισθήματα και τη σκέψη μας.

Όταν τα Μεγάλα Έργα είναι πανανθρώπινα εξ ορισμού… τι να κάνουμε κι εμείς οι φτωχοί.

Είμαι σίγουρη πως καταλαβαίνετε με την αστική σας ευγένεια.

Ευχαριστίες για τη σαφήνεια των λόγων σας και την εμπεριστατωμένη άποψή σας.

Ελένη Γερασιμίδου