Παραείναι πετυχημένος ο Τσίπρας για τους Έλληνες – Οι ύμνοι της Die Zeit και οι έπαινοι του Σόιμπλε για τον απερχόμενο πρωθυπουργό

Το πνεύμα των τοπ ΠΑΣΟΚ voters φαίνεται πως κατέλαβε και τη μεγάλη φιλελεύθερη εβδομαδιαία γερμανική εφημερίδα “Die Zeit”, που με μια ηρωική και πένθιμη ελεγεία αποχαιρετά τον Αλέξη Τσίπρα.

Οι περισσότεροι θα θυμάστε το θρυλικό πια βιντεάκια με τους τοπ-20 ψηφοφόρους του ΠΑΣΟΚ το 2009. Ανάμεσά τους, στις πρώτες θέσεις, ξεχώριζε μια συμπαθής κατά τα λοιπά κυρία, που ενθουσιασμένη μας διαβεβαίωνε πως ο ΓΑΠ ήταν “ό,τι καλύτερο μπορούσε να συμβεί στην Ελλάδα” και “100 χρόνια μπροστά”:

Το πνεύμα των τοπ ΠΑΣΟΚ voters φαίνεται πως κατέλαβε και τη μεγάλη φιλελεύθερη εβδομαδιαία γερμανική εφημερίδα “Die Zeit”, που με μια ηρωική και πένθιμη ελεγεία αποχαιρετά τον Αλέξη Τσίπρα, επιπλήττοντας παράλληλα εμμέσως πλην σαφώς την ελληνική πλέμπα, που δεν εκτίμησε το μεγάλο ηγέτη. Τέτοια είναι η στενοχώρια του εντύπου για την απώλεια, που αναρωτιέται κανείς αν το άρθρο προέρχεται από την Αυγή, το Documento ή την ΕφΣυν, ή αν αποτελεί συρραφή αναρτήσεων συριζοτρόλ στα ΜΚΔ. Σε σημείο που να υιοθετεί όχι μόνο το συριζαϊκό αφήγημα για “έξοδο από τα μνημόνια”, αλλά ακόμα και τους χαρακτηρισμούς για τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης:

«Η Ελλάδα ολοκλήρωσε το πρόγραμμα περικοπών και έχει εν πολλοίς απαλλαγεί από τις επιταγές των δανειστών. Πολλοί Ευρωπαίοι πολιτικοί εκθειάζουν τον Αλέξη Τσίπρα και του απονέμουν μάλιστα και διακρίσεις. Ωστόσο, οι Έλληνες θα καταψηφίσουν πιθανότατα τον 44χρονο πρωθυπουργό. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ υπολείπονται σημαντικά της συντηρητικής-φιλελεύθερης Νέας Δημοκρατίας. Σε δήλωσή του στην Zeit στο περιθώριο προεκλογικής συγκέντρωσης ο κ. Τσίπρας είπε: «Θα καταφέρουμε την ανατροπή». Ωστόσο, όπως φαίνεται, θα χάσει από τον Κυριάκο Μητσοτάκη, έναν μη χαρισματικό πρώην τραπεζικό και γόνο δυναστείας».

Ακολουθεί ένας παιάνας στον “ηγέτη Τσίπρα”, που κάποτε “φοβόταν η υπόλοιπη” Ευρώπη, αλλά τώρα “τον εκτιμούν οι κυβερνήσεις της Ευρώπης”, και αναφορά στα αίτια που φαίνεται να χάνει τις εκλογές ο σύγχρονος αυτός τιτάνας της γηραιάς ηπείρου. Μεταξύ των επαίνων, ξεχωρίζει εκείνος του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, του υποτίθεται απόλυτου κι ανυποχώρητου οχτρού της ΠΦΑ, ακόμα κι όταν η μαντάμ Μέρκελ είχε ήδη μαλακώσει:  «Το γεγονός ότι ο Αλέξης Τσίπρας ξεμπλόκαρε τη σχέση με τη Βόρεια Μακεδονία είναι μια αξιοσημείωτη επίδοση ενός ηγέτη, πόσο μάλλον που το έκανε κόντρα στις εσωπολιτικές αντιστάσεις».
Κι αφού η Zeit αναφέρεται στη Συμφωνία των Πρεσπών ως βαρύνουσας σημασίας αίτιο της ήττας του Τσίπρα, απαριθμεί εγκωμιαστικά τα κατορθώματα της διακυβέρνησής του στην οικονομία σημειώνοντας πως: “Το καλοκαίρι του 2018 ο Τσίπρας ανακοίνωνε με περηφάνια στο Ζάππειο ότι η Ελλάδα αποδεσμεύθηκε από το πρόγραμμα περικοπών και πως μπορεί να αποφασίζει και πάλι αυτόνομα για τον προϋπολογισμό της. Προχώρησε σε ιδιωτικοποιήσεις, αύξησε τη φορολογία της μεσαίας τάξης και πέτυχε πρωτογενές πλεόνασμα. Επίσης, κατάφερε την επιστροφή της χώρας του στις χρηματαγορές, απελευθερώνοντάς την έτσι από τις έξωθεν παρεμβάσεις.”
Δυστυχώς όμως,  “πολλοί Έλληνες τού γυρίζουν την πλάτη. Οι μεν επειδή δεν τον πιστεύουν πλέον, οι δε επειδή δεν έχουν άλλες προσδοκίες” και ο θρήνος γι’ αυτό δεν κρύβεται. Από τη μια είναι κατανοητά τέτοιου είδους συναισθήματα, που δεν αφορούν φυσικά μόνο τη συγκεκριμένη εφημερίδα, αλλά συνολικά ένα μεγάλο τμήμα της γερμανικής τάξης και των βασικών πολιτικών της εκπροσώπων. Ποιος θα το περίμενε, πως ο άνθρωπος που έλεγε “Go back” και πως θα καταργούσε τα μνημόνια με ένα νόμο κι ένα άρθρο, θα εφάρμοζε τόσο σκληρά μέτρα με τόσο μειωμένες αντιδράσεις σε σύγκριση με τους προκατόχους τους.
Μπορεί ο πόνος τους να είναι ασήκωτος, υπάρχει ωστόσο ένας άνθρωπος που μπορεί λίγο να τον καταλαγιάσει. Κι αυτός δεν είναι άλλος από τον Τζέφρεϋ Πάιατ, που είναι αισθηματίας μεν, αλλά και ρεαλιστής δε, γνωρίζοντας ότι θα βρει και στη Νέα Δημοκρατία έναν πιστό σύμμαχο και συνεχιστή των πολιτικών που έκαναν τον Αμερικανό πρέσβη τον ευτυχέστερο άνθρωπο στην Ελλάδα. Η μεγαλύτερη υπηρεσία εξάλλου που πρόσφερε ο Αλέξης Τσίπρας στο σύστημα που υπηρετούν και οι όψιμοι εγκωμιαστές του, είναι πως νομιμοποίησε ως κανονικότητα στις συνειδήσεις μεγάλου μέρους του λαού “τις κοινές αξίες” ΕΕ και ΝΑΤΟ, ενώ ήδη του έστρωσε το δρόμο για τις “μεταρρυθμίσεις” βλέπε κατεδαφίσεις ό,τι είχε μείνει όρθιο από κοινωνικό κράτος κι εργατικές κατακτήσεις.
Ο δρόμος του Τσίπρα – που, για να μην ξεχνιόμαστε, είχε αναδειχθεί global thinker, όπως κι ο ΓΑΠ παλιότερα, δυο χρόνια πριν γίνει πρωθυπουργός – για διεθνή καριέρα είναι ορθάνοιχτος, για να βρει επιτέλους την αναγνώριση που του αξίζει.
Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

1 Trackback

Κάντε ένα σχόλιο: