Η “κανονική δουλειά” και το κανονικό δούλεμα των ανέργων στο σποτ του Σύριζα

Στο μαγικό κόσμο του νέου σποτ του Σύριζα, χαρούμενοι νέοι ατενίζουν αισιόδοξα το μέλλον και αρνούνται να “γυρίσουν πίσω” σε σκουριασμένες ιδέες όπως εργατικές κατακτήσεις και δικαιώματα.

Θυμάστε το Γενάρη του 15′ ένα σποτάκι της Νεολαίας Σύριζα για τις άθλιες συνθήκες στην αγορά εργασίας, τις μυστήριες συνεντεύξεις από τις οποίες περνάνε οι υποψήφιοι για μια απλή θέση και την εργοδοτική αυθαιρεσία που εκφράζεται με το “καλημέρα”; Αν όχι, μπορείτε να την θυμηθείτε παρακάτω.

To σποτάκι τελείωνε με το vincero. Βασικά θα μπορούσε να λέει και venceremos. Κι όλα αυτά λίγες μέρες πριν την εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ.

Τι έχει αλλάξει από όλα αυτά, τεσσεράμισι χρόνια μετά, αφού έχουν μεσολαβήσει δύο κάλπες, ένα αριστερό μνημόνιο και μια “έξοδος” από αυτό; Τι μπορεί να πει κανείς ότι έχει αλλάξει στην αγορά εργασίας; Απολύτως τίποτα. Θα μπορούσαν να μας το βεβαιώσουν ίσως με τον πιο εύγλωττο, μακάβριο τρόπο τα δεκάδες θύματα από εργατικά “δυστυχήματα” (διάβαζε εργοδοτικά εγκλήματα) για τα οποία η ηγεσία του Υπουργείου Εργασίας αρνείται να δώσει έστω απλά στατιστικά στοιχεία.

Κι αν αυτό θεωρηθεί “εύκολος λαϊκισμός” από κάποιους, υπάρχουν πίνακες με πιο αναλυτικά στοιχεία, για το “φιλεργατικό” σαξές στόρι του ΣΥΡΙΖΑ στην περίοδο της διακυβέρνησής του. Ιδού ένας πίνακας, από τα στοιχεία του ΕΦΚΑ, με τις αμοιβές των εργαζόμενων. Προσέξτε το στοιχείο με την αύξηση των εργαζόμενων που αμείβονται με τον υποκατώτατο μισθό, από 0-500 ευρώ -ενώ η κυβέρνηση πανηγυρίζει για τη μικρή αύξηση στο βασικό μισθό, που παραμένει κάτω από αυτόν του 2009.

Πολύ ενδιαφέρον θα παρουσίαζε κι ένας αντίστοιχος πίνακας με την αύξηση των μορφών “ευέλικτης εργασίας”, ημι-απασχόλησης, συμβάσεων ορισμένου χρόνου κτλ, προτού ανοίξουμε το κεφάλαιο της “κανονικότητας” και της “κανονικής δουλειάς”.

Μετά από αυτά, μπορείτε να αξιολογήσετε με το δικό σας κριτήριο το παρακάτω προεκλογικό σποτάκι του ΣΥΡΙΖΑ για την εργασία. Προσέξτε τη λεπτομέρεια: παλιά έχανες τη δουλειά σου στους τρεις μήνες, επειδή έκλεινε η επιχείρηση -κι όχι επειδή σε απέλυε πχ για να πάρει κάποιον άλλο αναλώσιμο στη θέση σου.

Σε ποιο χωριό-Ποτέμκιν του ΣΥΡΙΖΑ συμβαίνουν άραγε όλα αυτά; Και τι σημαίνει άραγε με τα δικά τους δεδομένα “κανονική δουλειά”; Με μισθό από 0-500 ευρώ;

Ιλαρό και το σημείο στο οποίο ο νεαρός που υποδύεται το ρόλο του με εξαιρετικό στόμφο, μας διαβεβαιώνει πως “δε γυρίζει πίσω”. Προφανώς εννοεί τα εργατικά δικαιώματα και τις κατακτήσεις, που ανήκουν στο παρελθόν, κι όχι στο ευέλικτο μέλλον που εξασφαλίζει ο Σύριζα.

Είναι δύσκολο να αποφασίσει πιο από τα δύο σποτάκια είναι πιο φαιδρό. Θα γελούσαμε και με τα δύο, αν δεν ήταν τραγικά τα θέματα που αγγίζουνκαι αν δεν αφορούσαν τις ζωές και το μέλλον όλων μας.

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

2 Trackbacks

Κάντε ένα σχόλιο: