Ντιέγκο Μαραντόνα: “Είμαι ο Τσε Γκεβάρα του ποδοσφαίρου”

Όλοι οι λόγοι που αγαπάμε το Ντιεγκίτο με τα ελαττώματά του μέσα σε λίγες φράσεις.

Ο Ντιέγκο Μαραντόνα υπήρξε αναμφίβολα ένα από τα πρόσωπα του Μουντιάλ, για τους λάθους λόγους, αλλά δεν έχει καμία σημασία. Σημασία έχει πως πίσω από τη θυμηδία ή και τα πικρόχολα σχόλια για τις ενίοτε γκροτέσκες εμφανίσεις του Ντιέγκο στα παιχνίδια της Αργεντινής – μπάλα σχωρέστην – που καμία σχέση δεν είχαν με τη γνήσια ανησυχία που ένιωσαν εκατομμύρια άνθρωποι σε όλο τον κόσμο για την κατάσταση της υγείας του, δεν κρύβεται απλά κάποια αποδοκιμασία για τις αυτοκατοστραφικές του τάσεις, αλλά κυρίως μια έμμεση απαξίωση αυτού που πρεσβεύει ο Μαραντόνα πολιτικά.

Δε χρειάζεται να ανατρέξουμε στα πάμπολλα παραδείγματα του παρελθόντος που απέδειξαν την συνεπή του στράτευση πλάι στους κατατρεγμένους όπου γης και στο αντιϊμπεριαλιστικό στρατόπεδο, στο πλευρό της Κουβανικής Επανάστασης αλλά και κάθε χώρας που δοκιμάζεται από τις αμερικανικές παρεμβάσεις. Αρκεί ένα πρόσφατο απόσπασμα συνέντευξής του, που συνοψίζει όλους τους λόγους για τους οποίους δεν μπορούμε παρά να τον αγαπάμε με λατρεία, περισσότερο μάλλον από όσο κατόρθωσε ποτέ ο ίδιος να αγαπήσει τον εαυτό του:

“Ναι, είμαι ο Τσε Γκεβάρα του ποδοσφαίρου. Και ξέρεις γιατί; Γιατί μπορείς να μιλήσεις σε μένα και για μένα σχετικά με οτιδήποτε. Με άλλους ποδοσφαιριστές μπορείς να μιλήσεις μόνο για εκείνους και για το ποδόσφαιρο. Εγώ ενδιαφέρομαι για τους ανθρώπους και τους δίνω το λόγο μου. Ξέρω πού υπάρχει πόλεμος και φτώχεια. Και ξέρω πού οι άνθρωποι χρειάζονται φαγητό. Αυτή είναι η ζωή μου και αυτά έμαθα στους δρόμους. Για παράδειγμα δε χρειάζεται να πας πανεπιστήμιο για να ξέρεις πως οι ΗΠΑ θέλουν ν’αφανίσουν τη Συρία.”

Facebook Twitter Google+ Εκτύπωση Στείλτε σε φίλο

Κάντε ένα σχόλιο: