Από τη Βενεζουέλα ως τη Γροιλανδία μια ανάσα δρόμος

Του Ελισαίου Βαγενά*

Η απόφαση του Ντόναλντ Τραμπ να προσαρτήσει στις ΗΠΑ, στο πλαίσιο του σφοδρού ανταγωνισμού με Ρωσία και Κίνα, τη Γροιλανδία, με το καλό ή με το στανιό, άφησε άναυδους τους ηγέτες της ΕΕ. Βεβαίως, ο Αμερικανός πρόεδρος δεν θα μπορούσε να αφήσει αυτόν το στρατηγικό δίαυλο υπό την προστασία δύο μόλις έλκηθρων που τα σέρνουν μερικά σκυλάκια. Η πιο ακριβοπληρωμένη πολεμική μηχανή της ισχυρότερης ιμπεριαλιστικής δύναμης του πλανήτη είναι έτοιμη να αναλάβει δράση μετά τη Βενεζουέλα και στην Αρκτική. Αναμφίβολα για να την…προστατεύσει! Τι καλύτερη προστασία από το να την προσαρτήσει;

Τώρα ο Έλληνας πρωθυπουργός κι οι άλλοι ηγέτες της ΕΕ ανακάλυψαν το διεθνές δίκαιο, που στις 3/1/26 στην περίπτωση της στρατιωτικής επέμβασης των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα «δεν ήταν της ώρας» να αναφερθεί. Μπούμερανγκ τους γυρίζει η εξέλιξη στη Γροιλανδία.

Σίγουρα θα λαθέψουμε εάν εκτιμήσουμε πως η «καουμπόικη» συμπεριφορά είναι αποκλειστικό χαρακτηριστικό του Τραμπ ή των ΗΠΑ. Δεκάδες ιστορικά παραδείγματα καταδεικνύουν πως πρόκειται για χαρακτηριστικά όλων των ανταγωνιστικών κοινωνικό-πολιτικών σχηματισμών και σήμερα του καπιταλισμού, που βρίσκεται στο ιμπεριαλιστικό του στάδιο, όταν τα μονοπώλια κάνουν το κουμάντο, διψώντας για νέα κέρδη, μερίδια αγορών, πηγές ενέργειας, γεωπολιτικά στηρίγματα, πλούσια εδάφη, ορυκτό πλούτο κοκ. Αυτός ο δικός τους ξέφρενος ανταγωνισμός για κερδοφορία είναι ο οδοστρωτήρας που γκρεμίζει σύνορα, καταλύει χώρες, ποδοπατά ανθρώπινες ζωές.

Τώρα οι ηγέτες της ΕΕ δείχνουν προβληματισμένοι και προειδοποιούν πως η κατάλυση του διεθνούς δικαίου από τις ΗΠΑ απειλεί το μέλλον του ΝΑΤΟ.

Ποιο διεθνές δίκαιο; Αυτό που μαζί με τις ΗΠΑ το κουρέλιασαν σε Γιουγκοσλαβία, Αφγανιστάν, Λιβύη, Συρία;

Ποιο ΝΑΤΟ; Αυτό που τόσα χρόνια είναι «ούριος άνεμος» στις απαράδεκτες διεκδικήσεις της τουρκικής αστικής τάξης στο Αιγαίο;

Αλήθεια, δεν ήταν ο Πρόεδρος της Γαλλίας Εμ. Μακρόν, που το 2019 είχε χαρακτηρίσει το ΝΑΤΟ «κλινικά νεκρό»; Δεν ήταν αυτός που όταν ξεκίνησε ο ιμπεριαλιστικός πόλεμος στην Ουκρανία δήλωσε πως ο πόλεμος λειτούργησε ως «ηλεκτροσόκ» επαναφέροντας τη στρατηγική σαφήνεια στη Συμμαχία και την «ανέστησε»;

Σήμερα και εξόφθαλμα στη Γροιλανδία καταρρέει το αφήγημα όλων των ελληνικών κυβερνήσεων, πως εάν είμαστε ο πιστός σύμμαχος των ΗΠΑ και μέσα σε ΕΕ και ΝΑΤΟ, τότε έχουμε εξασφαλίσει την εδαφική ακεραιότητα της χώρας και την ασφάλεια και ειρήνη του λαού.

Τέτοιος πιστότατος σύμμαχος των ΗΠΑ και μέλος σε ΕΕ και ΝΑΤΟ είναι η Δανία, αλλά καθόλου δεν ιδρώνει το αυτί του σύγχρονου Αμερικάνου Μακιαβέλι made in USA, που ετοιμάζεται να της ληστέψει το «φιλέτο» που ονομάζεται Γροιλανδία. Μάλιστα ο ΓΓ του ΝΑΤΟ φέρεται να παίζει ιδιαίτερα σκοτεινό ρόλο σε αυτή την εξέλιξη.

Επιπλέον, ο Τραμπ έχει ανασύρει το «διαίρει και βασίλευε» και για το εσωτερικό της ΕΕ, όπου γίνεται «κόλαση». Η ΕΕ, μια ιμπεριαλιστική ένωση που φτιάχθηκε για τα συμφέροντα των ευρωπαϊκών μονοπωλίων, δεν είναι η Ευρώπη, πολύ περισσότερο δεν είναι και δεν μπορεί να γίνει η Ευρώπη των λαών, παρά τους ισχυρισμούς όλων των άλλων κομμάτων με εξαίρεση το ΚΚΕ.

Σε ΝΑΤΟ και ΕΕ, σε αυτό που λέμε «ευρωατλαντικός άξονας» οξύνονται οι αντιθέσεις, όχι τυχαία, μιας και βρισκόμαστε σε μια καμπή όπου διακυβεύεται η πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα ανάμεσα σε ΗΠΑ και Κίνα, γεγονός που προκαλεί αναταράξεις στις διάφορες ιμπεριαλιστικές συμμαχίες, απειλώντας με ανασύνθεση. Σε αυτές τις συνθήκες τα βατράχια που θα βρεθούν στο βάλτο την ώρα της σύγκρουσης των βουβαλιών κινδυνεύουν με πόνο. Κι αυτό μοιάζει να ισχύει και για τα καπιταλιστικά κράτη που συγκροτούν την ΕΕ, που εκείνο που μπορούν να εύχονται είναι αυτό που λέει κι ένα λαϊκό άσμα του Στ. Καζαντζίδη: «Να ήτανε ο πόνος ένα τσιγάρο δρόμος».

Οι λαοί απ’ την άλλη μπορούν να δουν ότι σ’ έναν κόσμο που σαπίζει και φλέγεται μπορούν να γίνουν οι πρωταγωνιστές των εξελίξεων με τον δικό τους αγώνα για μία άλλη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση, κρίσεις και πολέμους.

*Ο Ελισαίος Βαγενάς είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΕ και υπεύθυνος του Τμήματος Διεθνών Σχέσεων της ΚΕ (το άρθρο αναδημοσιεύεται από το «Παρόν»)