«Πειθήνιος»

Στο πέρασμα τ’ ορίζοντα οι δρόμοι μεγαλώνουν
κι εκείνο τ’ ασημί διαπλεκόμενο φεγγάρι
ν’ αλυχτά στα δακρυσμένα μάτια..

Και να μην έχεις μιάν μυρτιά να φτιάξεις ακρογιάλι,
πειθήνιος να τριγυρνάς τις μοναξιές του κόσμου..
Σε μιάν καρδιά απόκαμες χτύπο να φτερουγίζεις
και το καράβι έπαψε να βλέπει την Ιθάκη..

Φτωχοί και μόνοι άνθρωποι πνιγμένοι στην συνήθεια..

Στο πέρασμα τ’ ορίζοντα οι δρόμοι μεγαλώνουν,
στην γειτονιά μας οι νεκροί σιωπούν κι όλο ψηλώνουν..

Ένα δρεπάνι θερισμό ν’ ανοίξουμε ένα δρόμο..
Στην γειτονιά μας οι νεκροί σιωπούν κι όλο ψηλώνουν..

Αγγελική Ραυτοπούλου

Σινική μελάνη-ουράνια συντροφιά-Αγγελική Ραυτοπούλου